28 września 2019

Przeczytane, przemyślane, skomentowane


        Historia gier komputerowych





Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę.
(Wrota Baldura)


Pierwsze gry komputerowe. Historia gier komputerowych zaczyna się w 1947 roku, gdy dwóch amerykańskich inżynierów: Tomas A. Goldsmith Jr. i Estle Raya skonstruowało analogowy  symulator rakiety. Była to pierwsza gra video, lecz nie pierwsza gra komputerowa. Kolejnym krokiem w dziedzinie tworzenia gier było stworzenie Tennis for Two, jednej z pierwszych gier komputerowych. Była ona pierwowzorem dla wydanego w 1972 roku Ponga, czyli pierwszej gry, która osiągnęła sukces komercyjny i jest najstarszą grą przeznaczoną na automaty. Niżej: automat do Ponga.
Popularyzacja gier. Sukces Ponga zapoczątkował rozwój branży gier i spowodował produkcję wielu nowych i rewolucyjnych.  Na przykład Space Invaders, wydane w 1978 roku,  było prekursorem przyszłych strzelanek i osiągnęło niemały sukces. Tym samym kontynuowało dzieło gry Pong  i popularyzowało komputerową rozrywkę.  Kolejnym sukcesem na rynku był Pac-Man z 1980 roku, który do dzisiaj - w odnowionych odsłonach - (Remasterach) jest ogrywany. Na początku lat 80.  zadebiutował Donkey Kong, w którym po raz pierwszy pojawił się słynny włoski mechanik Mario. Niżej: plansza w Pac-Manie.

Początki gier na komputery. Na początku lat 70. dostęp do komputerów stacjonarnych był głównie  na uniwersytetach. Były wtedy ogromne i drogie, więc nie były odpowiednie, by stać się   platformami do gier. Mimo to, na takich komputerach od 1972 roku powstawały gry tekstowe. Zarówno ich fabuła,  jak  i wszystkie obrazy były wyłącznie opisywane, ponieważ nie posiadały jakiejkolwiek grafiki. Można nazwać je wirtualną i interaktywną książką, w których debiutowała przygodówka Adventure z 1976 roku. Postęp technologiczny umożliwił przeniesienie komputerów do domów graczy. Jednym z pierwszych był Commodore 64, który zdobył swoją sławę w latach 80. Powstało wtedy wiele wyróżniających się gier takich jak, między innymi nieśmiertelny Tetris,  stworzony przez Rosjanina Aleksieja Pażytnowa.  W tym czasie na konsolach do gier stworzono takie hity jak Super Mario Bros. w 1986 roku, wydane rok później The Legend of Zelda czy Sonic the Hedgehog z 1991 roku.
Rozwój gatunków gier. W latach 90. XX wieku zaczęły powstawać różne gatunki gier, ale była to również dekada przełomów. W 1989 roku Jordan Mechner wyprodukował  platformówkę, (czyli grę opartą na zręczności gracza  w pokonywaniu kolejnych poziomów) Prince of Persia, która wyróżniała się niezwykle płynną animacją ludzkiego ruchu. Kolejnym pionierskim dziełem jest Wolfenstein 3D, który wyszedł spod ręki id Software`a  w 1992 roku. Jak sama nazwa wskazuje,  była to jedna z pierwszych gier 3D i tym samym zapoczątkowała  gatunek strzelanek pierwszoosobowych. Wraz   z tym powstawały  również inne gatunki, takie jak survival horror, który reprezentowała gra  pseudotrójwymiarowa  Alone in the Darkz 1992 roku. Kolejnym wyróżniającym się gatunkiem są strategie turowe, które reprezentowała Civlization,  stworzona w 1991 roku przez Sida Maiera. Kreowano wtedy również gry sportowe, takie jak FIFA z 1994 roku czy gry wyścigowe, które zapoczątkowało Test Drive III: The Passion z 1990 roku. W latach 90. swoją popularność odzyskały gry RPG (Role-Playing Games), jednak w nieco odnowionej formie. Gry posiadały już grafikę, interfejs  i pozwalały na znaczną integrację. Ten gatunek wyewoluował  z papierowych RPG- ów, które były niegdyś popularne, a jego przykładami były wydane w 1998 roku Wrota Baldura  oraz  postapokaliptyczny  Fallout. Wyżej: Wolfenstein  3D.
Upowszechnienie trójwymiaru oraz rozgrywki wieloosobowej. W drugiej połowie ostatniej dekady XX wieku zaczęto powszechnie używać w grach technologii trzeciego wymiaru. Powstały wtedy takie produkcje jak strzelanki Quake czy Unreal  oraz  genialna gra akcji Half-Life,  wyprodukowane przez Valve. Z powrotem do łask wróciły przygodówki, takie jak Tomb Raider, z ikoniczną postacią Lary Croft na czele. Upowszechnienie Internetu spowodowało powstanie gier wieloosobowych on-line. W ostatnich latach dekady wyróżnił się gatunek MMORPG (Massive  Multiplayer Online Role Playing Game), który umożliwia rozgrywkę wielu graczy naraz w wirtualnym świecie. Pierwszymi przedstawicielami tego gatunku były Ultima Online z 1997 roku oraz EverQuest z 1999 roku. Wraz z rozwojem i popularyzacją gier sieciowych tworzyła się koncepcja gier turniejowych,  w których drużyny złożone z profesjonalnych graczy stawały naprzeciw siebie w walce o pierwsze miejsce. Zawodnicy mierzyli się w takich grach jak Counter Strike, który jest modyfikacją wydanego rok  wcześniej Half-Life’a, Quake III: Arena czy Unreal Tournament. Z biegiem czasu e-sport nabierał rozpędu i w dzisiejszych czasach wydarzenia e-sportowe mają niekiedy większy rozmach niż te z klasycznego sportu. Wyżej: Protagonista gry Half –Life  Gordon Freeman. 

Współczesny rynek  i era Steama. W XXI wieku branża gier rozrosła się do skali przemysłowej. Co roku wydaje się kilkanaście wielkich premier oraz setki małych, ale niekiedy genialnych i niezwykle pomysłowych gier (Indie). W dzisiejszych czasach dominują wielkie korporacje, takie jak Google czy Facebook.  W przemyśle gier na komputer osobisty jest to Valve  ze swoją platformą Steam. To właśnie tam ukazują się największe premiery świata oraz eksperymentalne dzieła kreatywnych twórców. Twórcy Steama stworzyli go dla własnych gier, takich jak Half-Life 2 czy seria Counter Strike. Z biegiem czasu inni producenci wprowadzali swoje gry na platformę Valve, aż w końcu obecnie każdy chce, aby jego dzieło ukazało się w sklepie Steama. Ukazało się tam również wiele polskich produkcji. Jedną z największych  i najbardziej udanych był Wiedźmin 3: Dziki Gon, stworzony przez CD Project Red. Wyżej: Logo Steama.

Norbert

Bibliografia:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_gier_komputerowych
https://www.ppe.pl/blog/14716/3497/na-poczatku-byl-chaos-historia-gier-wideo-w-pigulce.html

Grafika:
http://resumbrae.com/ub/dms423/17/wolfenstein.jpg (dostęp: 28.12.2018r.)
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0e/PongVideoGameCabinet.jpg
https://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_gier_komputerowych#/media/File:PongVideoGameCabinet.jpg (dostęp: 28.12.2018r.)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Pac-Man#/media/File:MyMan-labyrinthmazegame.png (dostęp: 28.12.2018r.)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Steam#/media/File:Steam_icon_logo.svg(dostęp: 28.12.2018r.)
https://c1.staticflickr.com/6/5618/22070932572_6ab9fe064b_b.jpg (dostęp: 28.12.2018r.)

21 września 2019

Kącik motywacji

       
           Jak się zorganizować?




W porównaniu z umiejętnością codziennego organizowania pracy,
wszystko inne w życiu wydaje się tylko dziecinadą…
(Johann Wolfgang Goethe)


Czas.  Każdemu  z nas obecnie go brakuje. Jesteśmy  nadmiernie obciążeni obowiązkami szkolnymi, domowymi oraz rodzinnymi, więc  trudno nam znaleźć moment, by zająć się samym sobą. Według badania Głównego Urzędu Statycznego, tylko 20% Polaków  może pozwolić sobie na odpoczynek w ciągu całej doby. Wiele osób, by  zorganizować wolne chwile,  zarywa noce albo wyrzuca coś ze swojego codziennego grafiku. Wciąż  narzekamy, że brakuje nam czasu. Dlaczego  tak jest? Seneka mówił: Nie brakuje nam czasu, lecz trwonimy go. Czy musi tak być? Oczywiście, że nie!

Organizacja czasu. Umiejętność organizacji czasu jest niezbędna, by  nie zginąć  w natłoku obowiązków i nie zostać bez reszty przytłoczonym  przez pracę. Młode osoby często wybierają  spontaniczne życie, bez planowania,  oraz odkładają wszystko na ostatnią chwilę. Albo nie widzą zalet dobrej  organizacji, albo  nie potrafią skutecznie zaplanować  sobie dnia. Przedstawię zalety organizacji czasu i mam nadzieję, że zmienią one sposób patrzenia wielu osób na zarządzanie czasem. To jednak wymaga wiele wysiłku, szczególnie wtedy, gdy zorganizowanie nie jest cechą wrodzoną. Jest ono jednak warte pracy, ponieważ ma wiele zalet. Po pierwsze, określanie swoich celów i sposobu dotarcia do nich  sprzyja szybszemu osiągnięciu sukcesu. Dlaczego?  Ponieważ podąża się prostą drogą do celu, nie tracąc go z oczu. Po drugie, jeśli się usprawni własne działania, łatwo w przyszłości przewidzieć potrzebny czas i przyśpieszyć realizację określonych zadań. Po trzecie, organizacja czasu wpłynie na skuteczność oraz wzrost wydajności. To tylko najważniejsze zalety organizacji czasu. Ponadto osoby dobrze zorganizowane są spokojne, pewne siebie i łatwiej sobie radzą z życiem.
A teraz  sposoby organizacji. Jest  ich wiele, ale wybrałam  te, które uważam za najskuteczniejsze. Na początek sporządzenie listy działań na następny dzień, co  jest o wiele bardziej pomocne niż zapamiętywanie, bo jak wiadomo, pamięć czasami szwankuje. Obecnie  w sklepach  jest wiele planerów oraz kalendarzy, w których można dokładnie zaplanować harmonogram dnia.  Sam plan zawiedzie,  ponieważ  na jego efektywność ma wpływ odpowiednio zbilansowana dieta. Nie można więc lekceważyć posiłków. Jeśli praca ma przebiegać zgodnie z  organizacją czasu, nie można przekładać obowiązków na później. Ważne też, żeby wokół siebie (w pokoju, na  biurku) utrzymywać porządek, gdyż to ułatwia pracę i oszczędza nam czas. Należy zrobić sobie zaplanowaną przerwę, gdyż  odpoczynek jest istotny dla zdrowia, a  ciało się o niego i tak upomni. Trzeba więc nauczyć  się, jak odpoczywać wtedy, gdy jest na to czas i z wyprzedzeniem planować  w pracy przerwy. Od czasu do  czasu jest wskazane zupełnie wyłączenie się. Świat się nie zawali, jeśli przez jakiś czas człowiek odda się lenistwu.  Chcę  również polecić aplikację  Forest: stay focused,  pomaga bowiem  w odłożeniu telefonu na czas nauki czy innej czynności. Trzeba tylko ustawić czas pracy,  a  aplikacja wycisza powiadomienia  i rośnie drzewko,  jeśli  się nie zagląda do  telefonu. Jeżeli jednak zagląda się, drzewko zwiędnie. Dla efektywności pracy  jest korzystniej, żeby drzewko pięknie rosło.
Warto wypróbować podane przeze mnie  sposoby organizacji czasu.  Pomogą zwiększyć efektywność pracy oraz wzmocnią samodyscyplinę. Myślę, że każdy ma swoje metody sprawnego  działania, bez zbytniego trwonienia czasu. Chętnie poczytam, jeśli opowiecie o nich w komentarzach.

Martyna

Grafika:
http://doxa.fm/wp-content/uploads/2018/09/organizacja.jpg