7 lutego 2026

Spotkanie ze sztuką

 

     Idą z mroku postacie

 

W marzeniu mojem puste na przestrzał komnaty (…)

Snu próżnia nagle się zaludnia.

Idą z mroku, na oślep, śpiesznie i kolejno

Postacie (…)

                                                                                     (Bolesław Leśmian)


W  „Centralce”, na pierwszym piętrze pod numerem 13,  przy ulicy Żeromskiego w Zamościu mieszkał wybitny polski poeta Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego – Bolesław Leśmian. W okresie jego pobytu w  naszym mieście (1922 – 1935) powstały wspaniałe  utwory z cyklu „Ballady” oraz „Napój cienisty”. A w nich  - przedziwne postacie! Ich rodowód to symbolizm, mistycyzm, sensualizm, ludowość, filozofia  Nietzschego i Bergsona oraz  psychoanaliza Zygmunta Freuda. A także wyjątkowa wyobraźnia i wrażliwość twórcy.

Bolesław Leśmian postrzegał Zamość jako prowincję, ale doceniał tutejszą  przyrodę oraz utrzymywał kontakty z miejscową  inteligencją, między innymi z członkamiKoła Miłośników Książki”. Jak potem oni wspominali Leśmiana?  Doktor Zygmunt Klukowski pisał: „Jakże ciekawa była to postać! Bardzo małego wzrostu, szczuplutki, drobniutki, o rysach wybitnie semickich, rudawy, szpakowaty, łysiejący, z  nieproporcjonalnie wielkimi stopami”. Poeta i dziennikarz Wacław Gralewski  mówił o Leśmianie, podkreślając jego lekkość i lotność:  „Chrabąszcz!   Chrabąszcz, który lubił się odziewać w wizytowe ubrania!”  Jeszcze inni wyrażali się tak: „Leśmian, mały zabawny faun!” albo „Niski i słaby jak skrzat polny!”.

Wprawdzie Leśmian miał niepozorny wygląd, ale „wielkim poetą był” – powiedziałby Witold Gombrowicz. A  poeta Jarosław Rymkiewicz  dodawał: w dziejach naszej literatury narodowej jego miejsce jest obok największych - obok Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego”. Ryszard Krynicki cenił w poezji Leśmiana język, obrazowanie, filozofię oraz magię i tajemnicę. I te wszystkie cechy odkrywamy,  zagłębiając się w kreację jego literackich postaci.

Pomysł, aby bohaterowie Leśmiana „zamieszkali” w naszym mieście,  zrodził się w Zamojskim Domu Kultury. Wszystkie rzeźby wykonał natomiast zamojski artysta Bartłomiej Sęczawa.

Najpierw (w 2017 roku) powstał Bajdała, postać z  wiersza „Dusiołek”. „Szedł po świecie Bajdała,//(…) Tyleż tędy, co wszędy, szedł” … No i dotarł na zamojski Rynek Wodny. Bajdała to zwyczajny człowiek, który odbywa  życiową wędrówkę. Jest reprezentantem ludzkich problemów i  lęków - nie godzi się na istnienie zła (Dusiołka), a także polemizuje z Bogiem, pytając go o porządek rzeczywistości.

W 2018 roku pojawił się Srebroń . „To - niepoprawny Istnieniowiec!//Poeta! Znawca mgły i wina.//Nadskakujący snom - manowiec,//Wieczności śpiewna krzątanina”. Srebroń pogrąża się w mgle i snach (mglistym istnieniu), próbując przezwyciężyć śmierć oraz nicość. Jego miejsce to ulica Żeromskiego 6 (obok Centralki, w której mieszkał  Leśmian).

Gady (jaszczury) to rzeźby inspirowane wierszem „Gad”. Zostały umieszczone w 2019 roku przy ulicy Staszica 25 (obok wejścia do restauracji Morando). Leśmian przedstawia w utworze  tajemnice psychiki człowieka, skrywane przed otoczeniem- pierwotne instynkty, które przejmują nad nim kontrolę.

Skrzypek Opętany  - tytułowa postać „baśni mimicznej w trzech przywidzeniach” Bolesława  Leśmiana – znajduje się przy ulicy Akademickiej  w bramie wejściowej do Parku Miejskiego. Rzeźba została odsłonięta w 2020 roku. Skrzypek (opętany, szalony) zmaga się z pragnieniem zagrania tajemniczej, złotej melodii oraz twórczą niemożnością. To postać symboliczna, pokazująca, że człowiek nie potrafi zrozumieć głębi piękna oraz  prawd egzystencji.

Znikomek to postać z wiersza Leśmiana (z tomu „Napój cienisty”). Rzeźba została umieszczona w 2021 roku przy ulicy Partyzantów 13 (obok głównego wejścia do Zamojskiego Domu Kultury). Znikomek  „Dwie dusze tai w swej piersi: jedna po niebie się włóczy, —//Druga — na ziemi marnieje”. A  „błąka się (…) W cienistym istnień bezładzie”. Znikomek – podobnie jak inni bohaterowie poety - jest bezradny wobec zagadki istnienia oraz  samotny w obliczu egzystencjalnych lęków.

Szewczyk, bohater wiersza Leśmiana, został umieszczony w 2022 roku w Bramie Szczebrzeskiej przy ulicy Szczebrzeskiej 2A. „Obłędny szewczyk — kuternoga//Szyje, wpatrzony w zmór odmęty,//Buty na miarę stopy Boga,//Co mu na imię — Nieobjęty!” Postawa Szewczyka jest pochwałą wytrwałości i ciężkiej pracy, które stanowią sens ludzkiej egzystencji.

Dziewczyna  została zainstalowana  na poręczy mostu w  Zamojskim Parku Miejskim w 2023 roku.  Ta zagadkowa postać z ballady Leśmiana jest symbolem tajemnicy życia, ideału, marzenia, celu oraz największego pragnienia człowieka. „Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony,//A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony.//I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o Dziewczynie,//(…)Porwali młoty w twardą dłoń i jęli w mury tłuc z łoskotem!(…)//Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił!//Oddali ciała swe na strwon owemu snowi, co ich kusił!” 

Lalka – tytułowa postać z  wiersza  Leśmiana („Napój cienisty”) – znalazła swoje miejsce na ogrodzeniu przy ulicy Żeromskiego (w 2024 roku). To kolejne nawiązanie do refleksji poety na temat istnienia – życia, przemijania i śmierci. Na temat bezradności wobec praw egzystencji. „Dziewczynce, co się moim bawi nieistnieniem,//Wdzięczna jestem, gdy w dłonie mój niebyt porywa,//I mówi za mnie wszystko, różowa natchnieniem,//I udaje, że wierzy w to, iż jestem żywa”.

Pantera  - rzeźba nawiązująca do wiersza Leśmiana- została odsłonięta w  2025 roku. Znajduje się w Parku Miejskim. Leśmianowska pantera jest symbolem energii i istoty istnienia. „Gotowam słońce rozszarpać na ćwierci!//Na ziemi — ryk mój, milczenie me — w niebie…//Z nieznanych światów czaję się na ciebie//Ja — rozpląsana dookoła śmierci!”

Mam nadzieję, że w Zamościu „zamieszkają” kolejne postacie literackie wykreowane przez Bolesława Leśmiana. A  jest w czym wybierać! Mamy między innymi: Matyska, Kocmołucha, Migonia, Jawrzona, Zmiechrzuna, Śnigrobka, Świdrygę, Midrygę, Pozorzan. 

O Bolesławie Leśmianie już pisaliśmy na naszym blogu. Zachęcam do lektury postów: Z wizytą u Leśmiana” ( 8.06.2014); „Zbłąkany we śnie” ( 2.11.2019).

Visage

 

Grafika:

https://www.zamosconline.pl/img1/lesmian-18-3.jpg

https://zci.zamosc.pl//media/uploads/images/2017-06/2690b.jpg

https://cdn.galleries.smcloud.net/t/galleries/gf-Ykwh-r7Nq-NAdS_figurki-lesmianowskie-w-zamosciu-1920x1080-nocrop.jpg

https://zyciezamoscia.pl/wp-content/uploads/2019/05/Morand%C3%B3wka-24.jpg 

https://www.kurierzamojski.pl/wp-content/webp-express/webp-images/doc-root/wp-content/uploads/2020/10/121182356_4077795828902706_2673712729559648156_o.jpg.webp 

https://opencaching.pl/upload/9E529B87-4B9B-C5E2-50DA-8874FCD4DA26.jpg

https://d-art.ppstatic.pl/kadry/k/r/05/91/631c584eb6139_o_full.jpg

https://static2.kronikatygodnia.pl/data/articles/xl-zamosc-lalka-nowa-rzezba-na-lesmianowskim-szlaku-literackim-spotkasz-ja-na-starowce-1723203431-full.jpg

https://radio.lublin.pl/wp-content/uploads/2025/07/dsc07629-2025-07-31-081837.jpg?size=md  

31 stycznia 2026

Językowe potyczki

 

        Nie trwaj w błędzie!


Rzeczą ludzką jest błądzić,

 a rzeczą głupca jest trwać w błędzie.

(Cyceron)

  

Wprawdzie   można  czasem stracić orientację  w  zawiłościach  polszczyzny,  ale  przecież  dla chcącego  nie ma zbyt  trudnych wyzwań.  Solidne podstawy  wiedzy językowej daje szkoła, a poza tym  liczne poradniki  śpieszą  z  pomocą – w  postaci książek, stron internetowych, rubryk  prasowych,  audycji radiowych  i telewizyjnych. Niemal  na wyciągnięcie  ręki  jest wiedza  profesorów – Jana Miodka, Jerzego Bralczyka, Andrzeja Markowskiego  oraz  innych znakomitości. Tymczasem  - jak na złość – wielu z nas nie chce skorzystać z dobrych wzorów  i  bezmyślnie powiela błędne konstrukcje językowe. Jest to  przygnębiające, zwłaszcza  że  i my na blogu już nieraz wyjaśnialiśmy problemy gramatyczne w stałej rubryce „Potyczki językowe”.  Dziś wracam do podejmowanych wcześniej  zagadnień, gdyż – moim zdaniem - prawdę mówi łacińska sentencja, że: Powtarzanie jest matką wiedzy.

Gdzie najłatwiej  zaobserwować  zarówno braki  w  wiedzy językowej naszych rodaków, jak również  ich lekceważący  stosunek do polszczyzny? Naturalnie, w sieci. Zgadzam się ze zdaniem pewnej polonistki, która zauważa, że: w wirtualnym świecie język coraz bardziej ulega deformacji.  Przyzwyczailiśmy się […] do swobody wypowiedzi. Ale czy w obrębie tej wolności mieścić się może łamanie podstawowych reguł języka?  Zdecydowanie nie! To niepokojące zjawisko. A na dodatek  zdumiewające, gdyż  internauci  za nic mają oczywistą prawdę, że język, którego używają,  świadczy o ich poziomie. Wypowiadając się niepoprawnie, człowiek naraża się na śmieszność i kompromitację oraz  jest postrzegany jako niekulturalny. Dlaczego? Dlatego, że język jest obrazem wnętrza człowieka – jego intelektu i duchowości.  

Jakie  zatem błędy popełniamy?  Przeróżne, a ich zbiór jest całkiem pokaźny i nie sposób odnieść się do wszystkich w jednym poście. Niekiedy    tak  podstawowe,  że  rażą  i denerwują użytkowników języka, choć trochę  wyczulonych na jego poprawność. W dzisiejszej wypowiedzi  skupię się na wybranych błędach słownikowych

Do tej grupy zalicza się pleonazmy (pleonazm oznacza „nadmiar”, gdyż  wyraz określający  niepotrzebnie  powtarza treść  wyrazu określanego). Oto ilustracja zagadnienia: kontynuować dalej; powtarzać  jeszcze raz; okres czasu; dzień dzisiejszy; trwać  nadal; ściśle sprecyzować; zabić na śmierć; przychylna aprobata; kartka papieru; spadać w dół;  najbardziej optymalny; przydeptać nogą; odradzać się na nowo; efekt końcowy; sam osobiście; przewidywać z góry. Powinno być: kontynuować; powtarzać; okres (albo: czas); dzisiaj; trwać; sprecyzować; zabić; aprobata;  kartka; spadać; optymalny; przydeptać; odradzać się; efekt; osobiście; przewidywać. To tylko kilka przykładów, a przecież  użytkownicy języka są niezwykle kreatywni  w tworzeniu przeróżnych błędów oraz  uparci  w  ich utrwalaniu.

Jak wiadomo, wyrazy (wyrażenia, zwroty) bywają nacechowane  emocjonalnie, pozwalają  więc  na  wartościowanie  rzeczywistości. Chodzi jednak o to, żeby używać ich w odpowiedni  sposób, czyli rozumieć ich znaczenie. Dlatego  oponuję przeciw rozprzestrzeniającemu   się  sformułowaniu:  cieszyć się  złą opinią (sławą). Przecież nie ma w tym logiki! Powinno być: mieć złą opinię;  okryć się złą sławą. Inne błędne konstrukcje z tej grupy: mieć szansę na jedynkę  z geografii; wykazać się brakiem wiedzy; zasłynąć  z  brutalności;  nie zdać egzaminu dzięki lenistwu. Powinno być: istnieje ryzyko jedynki z geografii (szansę można mieć na piątkę);  można wykazać się wiedzą (a nie brakiem wiedzy); być znanym z brutalności (można zasłynąć kulturą,  talentem); nie zdać egzaminu z powodu lenistwa (a  zdać dzięki pracowitości). 

Są również w języku polskim wyrazy o podobnym brzmieniu, lecz różnym znaczeniu. Określa się  je mianem paronimów. Bardzo  często jest mylona para  wyrazów: przynajmniej  (chociaż, co najmniej, minimum)  i  bynajmniej (wcale, zupełnie, ani trochę). Podobnie jest ze słowami: efektowny (zwracający na siebie uwagę)  i efektywny (skuteczny), a także adoptować (przysposobić, zaopiekować się) i adaptować (przystosować coś do czegoś). Niektórzy nie odróżniają słowa  sławny (bardzo znany) od  słowa osławiony (mający  złą sławę) oraz  meloman (pasjonat muzyki) od wyrazu  megaloman (osoba mająca przesadne wyobrażenie o własnej wartości). Są i inne pary wyrazów,  mylone z powodu nieznajomości ich znaczenia: cezura i cenzura; emanować i epatować; enuncjacja i denuncjacja; formować i formułować; monitować i monitorować; prezencja i prezentacja itd. Znasz i odróżniasz te słowa? Sprawdź!

Na koniec przytaczam te błędy (niekoniecznie słownikowe), które wyjątkowo mnie  irytują, a ciągle – niestety – mają się dobrze w przestrzeni publicznej.  Oto one: ja umię;  ja rozumię; ubrać buty (sukienkę); na tę chwilę; czy państwo wiecie?; ciężko powiedzieć;  mi się wydaje; przynoszę tobie wiadomość; dlatego, bo…; dwutysięczny dwudziesty rok; pisać o pośle Sachajko (o ministrze Ziobro). Czy wiesz, jak  je poprawić? Powszechne są również podstawowe błędy ortograficzne.  Jak widać, nie wszyscy rozumieją,  że język jest bardzo ważnym narzędziem komunikacji międzyludzkiej, należy więc dbać o jego bogactwo i poprawność.  A tak naprawdę każdy może mówić  i pisać bezbłędnie pod warunkiem,  że opanuje reguły,  które są częścią naszego języka. Dla tych, którzy chcą poprawnie się wysławiać, lecz nie lubią się zagłębiać  w zawiłości gramatyczne, powstał  Słownik błędów językowych i został wydany w 2020 roku w serii  ZnamPolski.pl. Nie ma więc już chyba dobrych wymówek, żeby upierać się przy błędach.

Illa

 

Grafika:

https://img.freepik.com/premium-wektory/przestraszona-twarz-zakryta-rekami-duzy-rozmiar-zoltego-emoji-usmiech-z-wlosami_599062-11023.jpg

https://znampolski.pl/wp-content/uploads/2021/04/ZnamPolski.pl_KsiazkaTablet-1.png