Spotkanie ze sztuką

 

Friedrich  malarzem ducha  natury

 

 

                         Friedrichowi nie zależy na upiększeniu natury,[…]

nie stara się też o jej wierne odzwierciedlenie[…]

Pragnie natomiast malować

ów jedyny, tajemniczy i ponadczasowy moment,

kiedy dusza kontemplującego pejzaż

zdaje się stapiać z Absolutem.

(Wielcy Malarze, Część 22, s.28)

 

Caspar David Friedrich (1774 – 1840) to wybitny  niemiecki artysta, reprezentant malarstwa  romantycznego. Urodził się  w niemieckim  miasteczku  na Pomorzu Przednim - nad Bałtykiem. Tamtejsze  krajobrazy (na przykład wyspa Rugia) od początku mocno  oddziaływały na wyobraźnię Friedricha, zwłaszcza  że dodatkowo jego nauczyciel  radził mu: Niech pan rysuje także z natury! Tak więc przyroda stała się dla niego ważnym źródłem inspiracji. Szukał w niej jednak czegoś więcej – ducha, który by w pewien sposób jednoczył się z duszą człowieka. Podziwiając naturę,  pragnął  również potwierdzić istnienie Boga, a także oddać Mu cześć. Nie przez dogmaty, lecz przez Jego niewidzialną obecność w świecie. Na początek wybrałam  obraz  Caspara Davida Friedricha  Cmentarz  klasztorny w  śniegu (181o rok), który silnie do mnie przemawia– przypominając  o przemijaniu czasu oraz ludzkiego życia. Bije z niego dojmujący smutek, ponieważ człowiek  jest przegrany w obliczu praw  egzystencji. Niestety, ten obraz zaginął w 1945 roku.

Na  niektórych obrazach Friedrich utrwalił  krajobraz  gór - z poszarpanymi skałami, przepaściami, groźnymi  szczytami. Tak namalowana  natura  wydaje się samotna i opuszczona –pierwotna  niejako, bez  śladów ludzkiej obecności. Potwierdzeniem choćby jest obraz Poranek w Karkonoszach (z lat 1810 – 1811), który dzięki takiemu ujęciu   może być przypowieścią o powstawaniu świata i początku życia. Można również  w tym górskim pejzażu, pogrążonym we mgle, zobaczyć symbol nadziei. Linia horyzontu łączy  ziemię i niebo (życie doczesne i wieczne), a krzyż i figura Chrystusa na szczycie dodatkowo wzmacniają ufność. Widz kontempluje tę monumentalną przestrzeń, zanurza się w jej duchowości, a nawet być może zbliża się do Boga.

Nierzadko Caspar David Friedrich  przedstawiał  jesienne i zimowe krajobrazy, których symbolikę odczytuje się jednoznacznie – schyłek i śmierć. Tak też jest w przypadku  obrazu  Pejzaż  zimowy (1811 rok),  który stał  się przypowieścią o opuszczeniu i kresie życia, podobnie jak Cmentarz  klasztorny w  śniegu. Łączy je ponury nastrój odzwierciedlający  doświadczenia artysty, ale które rozumie każdy człowiek, gdyż mają uniwersalny wymiar.

Ważną rolę w malarstwie Friedricha odgrywało też morze,  żywioł pierwotny, nieujarzmiony, przeklęty, kuszący tragicznych samotników i buntowników. Jednym  z  obrazów  ujmujących  ten  temat  jest Morze lodowe (lata: 1823 – 1824). Artysta nawiązał  do  tragicznie zakończonej  podróży polarnej- zatonięcia statku Espoir (Nadzieja). Jak interpretować ten obraz? Można uznać go za ilustrację natury i katastrofy. Jednak zgodnie z duchem romantyzmu, poszukam znaczeń symbolicznych: tragedia ludzkiego losu, zatopienie nadziei, śmierć, kruchość ludzkiego życia (roztrzaskany statek), niepoznawalność boskiej prawdy (zatonięcie w lodzie) itd.  Morskie  katastrofy  były popularnym tematem w sztuce romantyzmu.  

Obrazy Caspara  Davida Friedricha  często przedstawiają majestatyczną przyrodę, na której tle rysują się niewielkie sylwetki ludzkie, skupione i zamyślone.   Przeważnie są odwrócone tyłem lub bokiem do widza, ich wzrok podąża gdzieś w dal. Najwyraźniej  próbują dostrzec to,  co odległe lub niewidoczne. Wybiegają wzrokiem,  myślą   lub sercem  ku nieskończonej przestrzeni i tajemnicy ukrywającej  się w głębi świata. Takim obrazem jest  Zachód słońca (lata:  1830 – 1835). Nastrój sceny jest wyrazisty dzięki kolorystyce utrzymanej w różnych odcieniach brązu, szarości i czerni. Zarówno  tonacja obrazu, czas  jego powstania (pod koniec życia artysty),  jak również zachód słońca, mogą kojarzyć się  z kresem ludzkich spraw.

Caspar David Friedrich przedstawiał  w swoich pejzażach  nie tylko to, co jest widoczne gołym okiem, ale również  to, co się dzieje niejako wewnątrz  nich. Jego malarstwo charakteryzuje się   nastrojowością  – natura jest monumentalna i wyczuwa się w niej napięcie, niepokój oraz  tajemnicę. Czy Caspar David Friedrich był  malarzem  wyrażającym  duszę romantyzmu? Tak! Podobnie jak romantykom, bliskie mu były pojęcia: dusza, duch, jedność świata (materia i duch). A w przedstawieniu natury osiągnął mistrzostwo. Myślę, że sam Friedrich najlepiej ocenił swoje działania: Artysta […] Jeśli pokornie i szlachetnie stara się pokazać swój stosunek do bezkresnej   natury, to zasługuje na nasz szacunek. Uważam, że zasługuje również na nasz podziw.

Klaudia

 

Grafika:

https://40.media.tumblr.com/3ab7a139c6ea5b9fd0c2eadd2001add8/tumblr_ms0a8iLK031rf3kz1o1_1280.jpg

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3b/Morgen_im_Riesengebirge_%28C_D_Friedrich%29.jpg/1024px-Morgen_im_Riesengebirge_%28C_D_Friedrich%29.jpg

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Winter_Landscape_by_Caspar_David_Friedrich.jpg/1280px-Winter_Landscape_by_Caspar_David_Friedrich.jpg

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0c/Caspar_David_Friedrich_-_Das_Eismeer_-_Hamburger_Kunsthalle_-_02.jpg

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4b/Sunset_by_Caspar_David_Friedrich.jpg

Kącik motywacji

 

         Odważ się na zmiany!

 

Świat jest taki, jakim ty go widzisz.

Więc spójrz na niego inaczej, a twoje życie się zmieni.

(Paul Arden)

 

Nowy Rok to najlepszy czas na zmiany! Z tej okazji przygotowałyśmy krótki poradnik, który z pewnością pomoże ci wyrwać się z rutyny i poczuć się lepiej oraz odpowiedzieć na nurtujące, szczególnie na początku roku, pytania. Czujesz, że uwiera cię twoje życie, chciałbyś w nim coś zmienić, ale przeraża cię już sam zamiar? Wiedz, że czasami to, co wydaje się trudne, jest w istocie proste. Wokół ciebie  jest bowiem wiele możliwości, których często nie potrafisz dostrzec. Mimo postanowienia zmiany, zbyt szybko z niej rezygnujesz i tracisz nadzieję. Dlatego zmiana nie staje się rzeczywistością, lecz pozostaje zamiarem. Jak się przełamać i od czego zacząć?

Zacznij od siebie! Warto zacząć od przemyśleń, co dokładnie chce się  odmienić. Zajrzeć w głąb swojej podświadomości, która pośrednio kieruje twoim życiem tak, jak z jej punktu widzenia wydaje się najlepiej.  Stworzyła więc  pewien system przekonań, które do tej pory ci służyły. Próbuje cię utrzymać w aktualnym stanie emocjonalnym, ponieważ bezpieczniej czuje się w stałości. Dlatego właśnie, gdy próbujesz coś zmieniać,  twoja podświadomość stawia opór, ponieważ chce  cię w ten sposób ochronić. Problem leży w przekonaniu siebie ( jej?),  że to co planujesz,  będzie miało pozytywne skutki w przyszłości, zarówno dla ciebie, jak i twojego otoczenia. Realizacja takiego zamierzenia wymaga silnej woli i wytrwałości. Jak więc to zrobić?

Uwierz w siebie! Po pierwsze, musisz wiedzieć, jaką zmianę chcesz wprowadzić w swoim życiu, czyli odkryć, czego tak naprawdę pragniesz. Warto też przemyśleć, jak tego dokonać. Po drugie,  musisz zobowiązać się do podjęcia działania, a  potem  zrealizować plan. To wyzwoli twoją motywacje  i siłę do działania. Gdy nawiążesz już połączenie ze swoim wewnętrznym ,,ja”, daj sobie czas. Zbyt szybkie wyciąganie wniosków bywa powierzchowne, a sedno problemu nadal nie zostaje odkryte. Trzeba powiedzieć jasno, że nie ma  jednego sposobu, który pomoże wszystkim. Nie podążaj więc  gotowymi ścieżkami, ale żyj w zgodzie ze sobą i  swoimi wartościami.

Przyzwyczajaj  się do zmian! Rób to stopniowo, zacznij  od małych kroków prowadzących  ku wielkiej metamorfozie. Jeśli masz jakieś postanowienie, na początek trzymaj się go przez dwa tygodnie, potem przez miesiąc itd. Jeśli jednak stawianie granic cię demotywuje, nie wyznaczaj ich. Pomyśl sobie: wytrwam w tym postanowieniu najdłużej, jak potrafię. Pozytywne myślenie o zmianach może ułatwić ich przyswajanie.

Nie bój się przełomu! Jak tego dokonać?  W mądry sposób na to pytanie odpowiada Mark Twain:  Za dwadzieścia lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj. Życie jest tylko jedno i jeśli nie spróbujesz  czegoś zmienić w życiu, które cię uwiera, nie będziesz  żyć pełnią życia.

Weź  odpowiedzialność!  Jedynie ty jesteś odpowiedzialny za zmianę, którą chcesz wprowadzić do swojego życia. Nieważne,  czy to tylko zmiana koloru włosów, czy przeprowadzka. Nikt nie podejmie za ciebie decyzji, więc podstawą jest zaufanie sobie. Jeśli nie czujesz się dobrze w obecnym położeniu, nie bój się działać. Najważniejsze, żebyś  właśnie ty był szczęśliwy, bo to twoje życie. A jeśli zmiana  nie wyjdzie ci na dobre? Nigdy się tego nie dowiesz, jeśli nie spróbujesz. Człowiek przecież uczy się na błędach  przez całe życie. Nie bój się walczyć o dobre samopoczucie i zaufaj  swojej intuicji.

Każda zmiana jest możliwa, jeśli tylko w to uwierzysz. Zacznij od nastawienia psychicznego, a następnie małymi krokami dokonaj wielkich czynów, aby poczuć się lepiej. Nie tkwij w położeniu, które cię ogranicza i unieszczęśliwia. W Nowym  Roku – 2022 -  wszystkim blogerom i czytelnikom postów życzymy odwagi do zmian i wszystkiego najlepszego!

Kinga  i  Ewelina

 

Grafika:

https://cdn.pixabay.com/photo/2015/09/18/09/31/arrow-945272_1280.png

https://cdn.pixabay.com/photo/2019/12/09/19/39/landscape-4684217_1280.jpg

https://cdn.pixabay.com/photo/2020/10/27/12/50/cat-5690627_1280.png