22 listopada 2015

Spotkanie ze sztuką



             Byliśmy w teatrze!




       Teatr jako jedyny jest syntezą wszystkich sztuk tworzących kulturę.
                                                               (Temida Stankiewicz-Podhorecka)


Jeden z piątkowych, październikowych wieczorów  spędziliśmy (klasa I D)  w Teatrze im. Juliusza Osterwy, oglądając sztukę Wiele hałasu o nic. Komedia została napisana przez Williama Szekspira, a  wyreżyserowana  przez Tadeusza Bradeckiego.

Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie mieści się przy ulicy Narutowicza (niegdyś Namiestnikowskiej) w budynku Teatru Wielkiego otwartego w 1886 roku i działającego w takim kształcie  do 1921 roku, kiedy to  został przemianowany  na Teatr Miejski. W okresie międzywojennym grali tu aktorzy tej miary co: Ludwik Solski, Stefan Jaracz, Juliusz Osterwa, Irena Solska, Stanisława Wysocka, Hanka Ordonówna. Wystawiono wtedy między innymi: Dziady Mickiewicza, Balladynę Słowackiego, Sen nocy letniej Szekspira. Tuż przed II wojną światową (w latach trzydziestych)  teatr miał problemy finansowe i kadrowe, dlatego wynajmował  scenę Teatrowi Wołyńskiemu z Łucka, który zapewniał miastu rozrywkę teatralną.  

Pod koniec 1939 roku Teatr Miejski przejęli hitlerowcy, dla których do 1941 roku występowały niemieckie teatry frontowe. To tu – w Lublinie – rozpoczęła się powojenna historia polskiego teatru. Pierwsze premiery teatralne to: Śluby panieńskie Aleksandra Fredry  oraz  Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej. W latach 1944 – 1949   w teatrze występowali: Jan Kreczmar, Jan Świderski, Ryszarda Hanin, Jacek Woszczerowicz , Stefan Jaracz, Juliusz Osterwa, Aleksander Zelwerowicz. To była elita aktorska. W 1949 roku teatr przeszedł pod mecenat państwa  oraz przyjął imię zmarłego aktora i twórcy zespołu Reduta –Juliusza Osterwy. W  okresie powojennym w Teatrze Osterwy grało wielu -  cenionych w późniejszym czasie  – aktorów i reżyserów: Jacek Woszczerowicz, Czesław Wołłejko, Jan Kreczmar, Halina i Jan Machulscy, Jan Świderski, Adam Hanuszkiewicz, Henryk Bista, Wiesław Michnikowski, Zofia Kucówna. Teatr miał też szczęście do reżyserów i dyrektorów artystycznych: Kazimierz Braun, Andrzej Rozhin, Ignacy Gogolewski, Jan Kreczmar, Jan Świderski, Lidia Zamkow, Adam Hanuszkiewicz.
Gmach  teatru jest bardzo piękny, a zaprojektował  go warszawski architekt Karol Kozłowski. To czteropiętrowa budowla w stylu włosko-francuskiego renesansu. Jest ozdobiona pilastrami korynckimi oraz kolumnami doryckimi   i jońskimi. Wchodzimy do obszernego hallu z marmurową posadzką i kopulastym sufitem. Na przedstawienie widzowie pójdą osobnymi wejściami: na parter , do lóż pierwszego piętra i na balkon. Sala na parterze ma ozdobny sufit – w medalionach znajdują się figury lub godła sztuk pięknych. Na środku sali zawieszony jest żyrandol z czterdziestoma promieniami.

Skoro jesteśmy w Teatrze im Osterwy, nie sposób nie zadać sobie pytania: „Kim był Juliusz Osterwa?  Był  wybitnym aktorem, reżyserem, teoretykiem teatru, twórcą eksperymentalnego Teatru Reduta. Naprawdę  nazywał się Julian Andrzej Maluszek, a sceniczny pseudonim Juliusza Osterwy przyjął za namową kolegi z gimnazjum. Urodził się w 1885 roku w Krakowie i tam  uczęszczał do Gimnazjum św. Anny, ale je porzucił i zaangażował się do Teatru Ludowego.
Występował w jednym z najsłynniejszych kabaretów w Polsce  - „Zielonym Baloniku” – jako parodysta. Marzył jednak o nieco poważniejszych rolach. W późniejszym okresie grał  w dramatach Mickiewicza, Słowackiego, Wyspiańskiego oraz  Jana Kochanowskiego. Założył także własny eksperymentalny teatr - Redutę. Ostatni raz na scenie stanął w 1946 roku, grając Fantazego w sztuce Słowackiego na scenie Teatru im. Słowackiego w Krakowie.  Zmarł 10 maja 1947 roku w Warszawie.

Twórca  przedstawienia  Wiele hałasu o nic - Tadeusz Bradecki   jest cenionym reżyserem teatralnym i  aktorem.  Grał u takich reżyserów jak: Jerzy Grzegorzewski, Andrzej Wajda, Krzysztof Zanussi, Krzysztof Kieślowski. Przez wiele lat był związany z Teatrem Starym w Krakowie jako aktor, reżyser, dyrektor naczelny i artystyczny. Był również dyrektorem artystycznym w Teatrze Śląskim w Katowicach. Reżyseruje w różnych polskich teatrach. Jest laureatem wielu nagród. 
Komedia Szekspira  rozpoczyna się od powrotu żołnierzy ze zwycięskiej wyprawy wojennej pod wodzą Don Pedra na Sycylię. Dzielnych szlachciców witają damy,  nadchodzi czas  rozrywek  i zalotów. Jedna z „mających się ku sobie par” – Beatrycze i Benedyk -  manifestuje  niechęć do zawarcia małżeństwa z kimkolwiek, a w szczególności ze sobą nawzajem. „Walka” między zawziętą parą  kończy się jednak „niespodziewanymi” zaręczynami.

W roli Beatrycze wystąpiła  Marta Sroka, która  wykreowała  kobietę negatywnie nastawioną do wszystkich mężczyzn (feministkę?), a najbardziej do Benedyka. Aktorka spisała się świetnie, gdyż była wiarygodna w każdym słowie i geście, dzięki czemu możemy uważać ją za jedną z najciekawszych postaci. To właśnie jej gra aktorska najbardziej przypadła do gustu  widzom. Aktorka studiowała w Warszawie, występowała na scenach Teatru Collegium Nobilium oraz Teatru Polskiego w Warszawie. Za role w spektaklach "Panny z Wilka" i "Stracone zachody miłości" otrzymała nagrodę na XXIX Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.

Wojciech Rusin, który wcielił się w rolę zawziętego przeciwnika i jednocześnie kochanka Beatrycze, także zasługuje na uznanie i gromkie brawa. Swoją swobodną grą aktorską i beztroską postawą sprawił, że dzieło nabrało charakteru groteskowego. Artysta kształcił się na wydziale aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. Od 2011 roku  należy do zespołu artystycznego Teatru Osterwy.
W rolę młodej i pięknej Hero wcieliła się Lidia Olszak. Jest  absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej  im. L. Solskiego w Krakowie. Aktorka niewątpliwie posiada wielki talent, a  wykreowana przez nią bohaterka charakteryzowała się delikatnością i wrażliwością. Hero kochała Klaudia, a on ją. Zaręczyli się i planowali ślub, niestety ich uczucie zostało wystawione na próbę. I jak to bywa w komedii – intryga się zawiązuje, a potem stopniowo rozplątuje, aby finał był szczęśliwy.

Od samego początku naszą uwagę przykuła scenografia: nowoczesna, cechująca się prostotą i minimalizmem. Doskonale  więc spełniała swoją rolę, nie odwracając przy tym uwagi widza od gry aktorskiej. Bardzo intrygującym elementem dekoracji była huśtawka, która w niektórych momentach była jedynym rekwizytem na scenie. Stanowiła ciekawe nawiązanie do fabuły utworu. Nie wiemy, czy taki był zamiar scenografa, ale w naszym odczuciu podkreślała ona emocje towarzyszące głównym bohaterom – wahanie, niepewność losu i zmienność uczuć.

Zarówno gra aktorska, jak i kostiumy nie wskazywały, że mamy do czynienia ze sztuką z XVI wieku. Spektakl w wersji Tadeusza Bradeckiego zostały bardzo unowocześniony, dzięki czemu  był łatwiejszy  w odbiorze dla współczesnego widza. Barierą w zrozumieniu treści nie był nawet archaiczny język, który został przytoczony w oryginalnej wersji. Nawiązanie do naszych czasów zostało jeszcze mocniej podkreślone poprzez kostiumy postaci,  a także  dyskotekowy taniec. Uwspółcześnienie spektaklu okazało się słusznym  zabiegiem, który ukazał uniwersalność tematów poruszonych w utworze – walki płci,  ale także nieśmiałej miłości i sposobu odwzajemniania uczuć.

Przedstawienie bardzo się nam podobało. Aktorzy i scenarzyści wykonali świetną pracę. Gratulacje należą się również reżyserowi  Tadeuszowi Bradeckiemu.  Jego inscenizacja i interpretacja dzieła Szekspira jest godna polecenia. Jest to spektakl, który trzeba zobaczyć.

Jagoda, Sylwia, Angelika

Grafika:
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUd-0jEYLDZIiy1rorUzCRoAU-miZclrw8sZMIXNiX0_s5RiDWal-XK8TYkMMVKuhToz5pw-s_k4Jtiww0Qqhb2EAwiNqmWrO7GeV5mDPuSofAN7FaInaty1PwajhhV7xE5P_p5i0ao6E/s1600/ha%25C5%2582asu.png
https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSVtrR9HfA3I2FXGjT6CB4jCmM15X6WvfJkKni2feHQ7Dd1R9Rx
http://fotopolska.eu/foto/595/595765.jpg
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT-vE2ql1wY8r36lEfJ-lfh52GL84KT4EUW8MCE3A8oYnpWRWk6lwCULWvUebZYR7nlSas&usqp=CAU
http://culture.pl/sites/default/files/images/imported/teatr%20foto%20sylwia/_portrety/Bradecki_Tadeusz/tadeusz_bradecki_eastnews.jpg
https://ewejsciowki.pl/api/images/2d696da2-b52e-4468-a443-91aece701287