Moje hobby, mój świat

 

Siatkówka - gra, pasja, zespół

 

 

Siatkówka to sport,

który potrafi zjednoczyć ludzi i przynieść wiele radości.

(Krzysztof Ignaczak)

Cześć! Nazywam się Ania, jestem uczennicą trzeciej klasy.  Dziś chciałabym podzielić się z Wami  moją pasją,  którą jest piłka siatkowa, zwana potocznie siatkówką. Już od najmłodszych lat dziecięcych uwielbiałam oglądać mecze zarówno w telewizji, jak i w realu - na hali sportowej. Sama również gram w wolnych chwilach, a także biorę udział w różnych turniejach.

Uważam, że piłka siatkowa to najpiękniejszy sport, ale  jednocześnie to sposób na aktywny tryb życia i niezapomniane chwile spędzone z przyjaciółmi na boisku. Oczywiście,  to nie tylko moje zdanie. Taką  opinię wyrażają  również  miliony ludzi – w naszym kraju oraz  za granicą.  Wielu ludzi zna  polskich  siatkarzy i polskie zespoły, gdyż nasza liga należy do jednej z mocniejszych i z popularniejszych na świecie. Dlatego bierzemy udział w rozgrywkach takich jak  Puchar CEF  czy siatkarska Liga Mistrzów, w których zajmujemy często wysokie pozycje i możemy poszczycić się pokonaniem innych, wielkich siatkarskich  „mocarstw”. 

Siatkarstwo  jest sportem nieprzewidywalnym, trzymającym  w napięciu do ostatniej piłki. Mój sąd potwierdza choćby Daniel Piński, który uważa, że podczas gry trzeba być czujnym i skoncentrowanym, bo siatkówka bywa nieprzewidywalna. Może dlatego właśnie  niejednokrotnie wywołuje łzy u kibiców, zarówno łzy smutku, jak i szczęścia.  Za to właśnie kocham ten sport.  Za  emocje, które towarzyszą każdej kolejnej rozgrywce. Siatkówka to nie tylko odbijanie piłki, to również perfekcyjna synchronizacja  z zespołem. Każdy ruch, każda piłka wymaga skupienia i współpracy. Gra w siatkówkę nie tylko rozwija kondycję fizyczną, ale także umiejętności taktyczne i zdolności zespołowe. Dla mnie  siatkówka to pasja, która odgrywa w moim życiu kluczową rolę. Każde dotknięcie piłki  odczuwam jako moment ekscytacji, adrenaliny i spełnienia. Zawsze fascynowała mnie dynamika tego sportu. Jego szybkie akcje i nieprzewidywalność  sprawiają,  że każdy mecz to nowe wyzwanie.

Początki mojej przygody z siatkówką sięgają szkolnych lat. Już wtedy zauważyłam, że to więcej niż tylko zabawa - to coś, co wciąga, motywuje i rozwija. Z biegiem czasu, uczestnicząc w różnych turniejach i meczach, zaczęłam dostrzegać, jak siatkówka kształtuje mój charakter, uczy pracy zespołowej, ale  również determinacji  i samodyscypliny. W szkolnym zespole siatkówki doświadczamy nie tylko rywalizacji, ale również wspólnej pasji. Treningi stają się okazją do nauki, wzajemnego wsparcia i budowania silnych więzi z kolegami i koleżankami. Przeżywamy razem sukcesy, ale również uczymy się radzić sobie z porażkami. W  listopadzie  2023 roku  drużyna dziewczyn grających w siatkówkę reprezentująca naszą szkołę, do której również należę, zdobyła  II miejsce w Zawodach Mikołajkowych organizowanych w Zamościu dla szkół średnich. 

Niezapomniane chwile to te, które przeżyłam na boisku, wspólnie z drużyną. To uczucie, gdy wspólnie pracujemy  nad strategią, synchronizujemy ruchy i osiągamy wspólny cel, sprawia, że siatkówka staje się dla mnie nie tylko sportem, ale również szkołą życia. Codzienna praktyka, treningi i analiza własnych błędów to naturalna część tego sportowego życia. Każda porażka to lekcja, a każde zwycięstwo to motywacja do dalszego rozwoju. Siatkówka uczy mnie także radzenia sobie ze stresem i presją. W decydujących momentach meczu, kiedy wynik  odgrywa kluczową rolę, uczę się kontrolować emocje i podejmować szybkie, trafne decyzje. To umiejętności, które przenoszą się na inne obszary mojego życia, czyniąc mnie bardziej pewną siebie i gotową na wyzwania. Kolejną zaletą tego sportu jest możliwość poznania nowych ludzi i budowania trwałych przyjaźni. Drużyna staje się jakby drugą rodziną, a każdy wspólnie spędzony moment na boisku to historia, którą będziemy opowiadać/wspominać jeszcze przez wiele lat.

Cieszę się, że siatkówka jest częścią mojego życia szkolnego. To nie tylko gra - to prawdziwa przygoda, która kształtuje mój charakter i  daje wartościowe życiowe lekcje. Pasja, która dostarcza mi radości i satysfakcji, ale także kształtuje mnie jako jednostkę. Każdy mecz to nowa przygoda, a każde boiskowe doświadczenie wpisuje się w moją historię, czyniąc siatkówkę nieodłączną częścią mojego życia. Zachęcam wszystkich do spróbowania swoich sił na siatkarskim boisku. Przekonacie się, że to nie tylko sport, to styl życia pełen pasji i radości!

D.M.

Grafika:

https://img.freepik.com/premium-wektory/niebieski-symbol-siatkowki_144316-4829.jpg?w=826

własne zdjęcie

https://img.freepik.com/premium-wektory/kobieta-grajaca-w-siatkowke-farba-akwarelowa_791234-1003.jpg?w=826

Podróże kształcą

Nieoczywiste miejsca podróży

 

Podróże za każdym razem dają […] coś nowego,

zarówno w spojrzeniu na świat,

jak i w ocenie ludzi.

(Martyna Wojciechowska)

 

Gdzie pojechać w podróż i dlaczego? Ciekawym, a zarazem mało uczęszczanym kierunkiem jest północna część naszego kontynentu - Skandynawia. Każdy ze skandynawskich krajów ma odrębną tradycję i historię, więc  pomimo pojęcia kultury i literatury skandynawskiej,  sprawdza się powiedzenie: co kraj, to obyczaj.  To czyni Szwecję, Danię oraz Norwegię  miejscami  godnymi  zwiedzenia.

Podróżujący na północ Europy mają  prawo  do swobodnego korzystania z natury (określanego mianem Allemansrätten). Dzięki niemu mogą  swobodnie biwakować w takich miejscach  jak: lasy, polany, pola, jeziora, rzeki czy góry oraz obcować z naturą. Naturalnie, to nie zwalnia ich  z konieczności poszanowania natury oraz  innych ludzi.  Skandynawia jest jednym z najlepszych miejsc na świecie do obserwowania zorzy polarnej (Aurora Borealis), zwłaszcza zimą. Najlepiej jest widoczna  na północy Norwegii, Szwecji i Finlandii. Również zimą (w okresie świąt)  warto  pojechać do Danii, aby uczestniczyć w jarmarkach czy festynach, na których Duńczycy kultywują narodowe  tradycje.

Skandynawowie są skromni  i unikają wywyższania się nad innymi, gdyż uważają, że nikt nie jest lepszy od kogokolwiek innego. Przestrzegają nieformalnego zbioru zasad społecznych, zwanego Jante (Janteloven - w Norwegii i Danii; Jantelagen –w Szwecji). Zasada wymyślona przez duńskiego pisarza brzmi: Nikt nie jest kimś specjalnym. Nie próbuj wyróżniać się ani udawać, że jesteś pod jakimkolwiek względem lepszy od innych. Ten kodeks moralny  ma na celu promowanie równości i współpracy między ludźmi.

Warte uwagi  są zwyczaje pielęgnowane w krajach skandynawskich. W Danii jest praktykowana zasada  Hygge, która oznacza  spokojne, szczęśliwe i bezpieczne życie. A to sprowadza się  do  radości  płynącej z przeżywanych chwil, z  małych rzeczy oraz z utrzymywania  bliskich relacji z ludźmi. Z kolei w  Szwecji  może turystę zainteresować  zwyczaj niewieszania firanek w oknach domów. Podobno wywodzi się on z czasów, kiedy mężczyźni wyruszali na morze, a kobiety nie chcąc być pomówione, że źle się prowadzą, wystawiały się niejako na widok innych. Tak naprawdę jednak  chodzi o to, że jest tam mało światła słonecznego, a firanki dodatkowo by je zatrzymywały. Mieszkańcy  Skandynawii  słyną z tworzenia cenionych  na całym świecie projektów  architektonicznych (aranżacyjnych) łączących minimalizm z funkcjonalnością. Styl skandynawski  charakteryzuje się prostotą, minimalizmem  formy, jasną kolorystyką i wykorzystaniem naturalnych materiałów do aranżacji wnętrz (len, drewno, kamień, skóra).  Badania dowodzą, że  Norwegia, Dania oraz Szwecja  plasują się w czołówce najszczęśliwszych krajów na świecie. Przyczyniają  się do tego:  wysoki standard życia, dobra opieka socjalna oraz  bliskość natury.

Warto zwrócić uwagę na święto młodych ludzi (russ), którzy uroczyście wchodzą w dorosłość.  Pojęcie russ odnosi się do tradycji związanych z okresem ukończenia szkoły średniej przez młodzież, a także (w znaczeniu potocznym) do trwających kilka tygodni (od ostatniego tygodnia kwietnia do 17 maja)  hucznych zabaw ( odpowiednik juwenaliów). Podczas świętowania  młodzież porusza  się barwnie pomalowanymi  samochodami  (russebil) oraz  uczestniczą w paradach. Na co dzień uczniowie chodzą do szkoły w kombinezonach z naszytymi  informacjami: imię, nazwa szkoły, flaga Norwegii, ewentualnie inne aplikacje). Kolor kombinezonu jest ważny - czerwony jest przeznaczony dla uczniów szkół ogólnokształcących, niebieski – dla szkól ekonomicznych, czarny – dla szkół zawodowych, zielony – dla szkół rolniczych. Istotnym elementem stroju jest czapka (russeluen), do której przypinane są nagrody uczniowskie. Równie hucznie ukończenie szkoły świętują uczniowie w Danii. I nikomu to nie przeszkadza.

Ciekawostką dla turystów  jest ogromna liczba rowerów na ulicach duńskich miast, ponieważ  większość mieszkańców Danii przemieszcza się  na rowerach.W ten sposób Duńczycy sprzyjają  ekologii i  dbają o własne zdrowie. Również pracownicy duńskiego parlamentu  jeżdżą rowerami,  a  nawet rodzina królewska często wybiera ten środek transportu.  

Polegając na własnym doświadczeniu, wiem, że podróż w mało oczywiste miejsca, takie jak Skandynawia,  jest bardzo dobrym i ciekawym pomysłem na spędzenie czasu wolnego. Zatem, udanej podróży!

Karol

 

Grafika:

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhU6jjMmTZGE_I8AjeiPI6ntQAfJK6ZONimvziQFCRnq0Ep0naquHPoSglJoASmeEVuskv6VKrYroL9XEDi-fVshv_Y1bNuk8UR0jokWorQ26W17CEcDlpcyaIPOExK0ZblOl-IEpz1kJE/s1600/graduation6.jpg

https://bi.im-g.pl/im/9/9052/z9052729IH.jpg

https://pixabay.com/photos/fjord-valley-mountains-lake-river-4614096/