13 stycznia 2024

Spotkanie ze sztuką

 

         Tamara Łempicka

 

Mój cel: nie kopiować.

Stworzyć nowy styl, barwy świetliste i lśniące,

odnaleźć w moich modelach elegancję.

(Tamara Łempicka)


Tamara Łempicka to niewątpliwie jedna z najbardziej utalentowanych, ale  i tajemniczych malarek.  Postępowała w myśl własnej dewizy: „Nie ma cudów, jest tylko to, co sama zrobisz”. Dlatego  właściwie sama  kreowała własny życiorys.  Niepewne jest nawet jej imię, jednak najczęściej jako jej prawdziwe imiona podaje się Tamara Rozalia. Zmieniła natomiast  swoją datę urodzenia, odmładzając się o 4 lata, i dopiero niedawno jej prawnuczka Marissa de Lempicki odkryła prawdziwy  rok urodzenia - 1894. Opowiadała,  że urodziła się w Warszawie, tymczasem niektóre źródła podają Moskwę. Nie bez racji więc niektórzy nazywają  ją  self-made woman.

Tamara Łempicka  jest nazywana królową stylu  art déco, ponieważ głównie z nim jest utożsamiana. Ale dodatkowo inspirowała się francuskimi kubistami oraz artystami renesansu ( Botticelli, Lippi, Pontormo, Bernini). Jej dorobek jest imponujący: 500 obrazów olejnych oraz 150 rysunków i akwarel.

„Tamara  Łempicka – ponad granicami”  to  tytuł wystawy  w Muzeum Narodowym w Lublinie.  Dzięki współpracy  z  prowadzoną przez rodzinę malarki  fundacją Tamara de Lempicka Estate lubelskie muzeum  od 23 czerwca 2023  posiada 18 prac  Tamary Łempickiej -  6 rysunków i 12 płócien. Dzieła  te reprezentują różne style twórczości artystki, od  art déco  po abstrakcję.  Obrazy  na wystawie  są  podświetlane, a  pomieszczenia -  przyciemnione. Ta nowatorska  kiedyś metoda prezentacji została  wykorzystana podczas wystawy  prac Tamary Łempickiej  w  Nowym Yorku w 1941 roku. Jednym z dzieł pokazanych na wystawie w Lublinie jest obraz „Cytryna” (zdjęcie niżej).

Oglądający wystawę  mogą zobaczyć  również  najsłynniejsze i najbardziej komercyjne dzieło Łempickiej „Autoportret w zielonym bugatti” (1926). Artystka sama  stworzyła legendę  dotyczącą  okoliczności powstania dzieła, które pierwotnie było okładką magazynu Die Dame. Twierdziła, że redaktor magazynu zobaczył ją wysiadającą z bugatti (którego nie posiadała, jeździła tańszym, żółtym renault) przed Grand Hotelem w Monte Carlo i zachwycony pewną siebie, elegancką kobietą, zapytał, czy może zrobić jej zdjęcie. Odmówiła, ale zapewniła, że namaluje okładkę do magazynu. Powtarzana opowieść pomogła dziełu. Zdjęcie obrazu – niżej. Znajduje się  on w pierwszym z  dwóch  pomieszczeń  zajmowanych przez wystawę, wśród innych dzieł artystki.

W tej samej  sali można podziwiać również  „Postać androgyniczną” (1952). Zdjęcie niżej.

Poza tym znajdują się tu: „Święty Antoni” (1936),  6 szkiców, między innymi „Przebudzenie Małego Księcia”,   rysunki Kupidyna, niedokończony obraz  „Kobieta w turbanie III” (1954) -  kolejna wersja  obrazu Łempickiej, która lubiła tworzyć swoje dzieła po raz kolejny, co pokazywało ewolucję jej  stylu.

W następnej sali znajdują się obrazy Łempickiej,  które  są odzwierciedleniem różnorodnych stylów, odmiennych od tego,  z czym kojarzymy artystkę. Są to płótna malowane szpachlą, w przygaszonych, bardziej pastelowych barwach (na zdjęciu poniżej) oraz  abstrakcje. W produkcji farb przeznaczonych do obrazów tworzonych szpachlą pomagał artystce jej zięć, Foxy. Tamara Łempicka w swojej twórczości  przechodziła  proces przetwarzania elementów rzeczywistości,  które ostatecznie przybrały kształt sztuki abstrakcyjnej. Abstrakcje ukazane na wystawie pochodzą z różnych okresów życia Łempickiej („Kompozycja abstrakcyjna z niebieskim tłem”- około 1953;  „Kompozycja abstrakcyjna” – 1977).

Oprócz obrazów i rysunków na wystawie  jest także zaprezentowana oś czasu przedstawiająca życie Łempickiej. Ponadto  dwa filmy o jej dziełach, w tym jeden przedstawiający  samą Tamarę i jej prywatne przedmioty, takie jak fragment pamiętnika prowadzonego przez nią w trakcie nauki w szkole w Lozannie (zdjęcie poniżej).

 „Tamara Łempicka - ponad granicami”   to nie jest wystawa czasowa.   Wciąż  można ją obejrzeć,  do czego zachęcam,  gdyż  jest bardzo ciekawa i wartościowa. Każde dzieło ma opis przybliżający okoliczności jego powstania, co zainteresowało zarówno mnie, osobę zaznajomioną z twórczością Tamary, jak i mojego tatę, z którym byłam na tejże wystawie.

A.R

 

Grafika:

https://bi.im-g.pl/im/88/e8/1a/z28216968ICR,Tamara-Lempicka--malarka--Jej-obrazy-wisza-w-domac.jpg

https://zamek-lublin.pl/wp-content/uploads/2023/06/baner_na_fb-600x314.jpg

https://tvn24.pl/najnowsze/cdn-zdjecie-4ytf6l-obraz-pt-cytryna-7159007/347398748_823204482853607_3218353522103143901_n.jpg 

https://api.culture.pl/sites/default/files/styles/420_auto/public/images/imported/sztuki%20wizualne/galeria/gl%20lempicka%20tamara%20prace/galeria/lempicka%20tamara%20prace%205_6828863.jpg?itok=xGoPIIYW

archiwum prywatne

6 stycznia 2024

Moje hobby, mój świat

 

Wymagająca dyscyplina sportowa

 

  

Skok to automatyzm, a klucz to koncentracja.

(Kamil Stoch)

 

Skoki narciarskie są moją pasją od wielu lat. Zdarzały się sytuacje, w których nikt nie potrafił zrozumieć mojej obsesji. Podczas komentowania jednego z konkursów koleżanka stwierdziła, że „skoki to nie sport”. W dzisiejszym poście chcę Wam pokazać, jak wymagającą dyscypliną  są skoki narciarskie. Kamil Stoch  podczas jednego z wywiadów powiedział: Jestem zdania, że piękno skoków narciarskich tkwi właśnie w ich nieprzewidywalności. Jest wiele czynników, które składają się na końcowy rezultat, a na które sam zawodnik nie ma wpływu. Odpowiednie przygotowanie  fizyczne, mentalne i materialne zwiększa szansę na odniesienie sukcesu. Wielokrotny mistrz olimpijski podkreślił, jak wiele czynników wpływa na formę skoczka i jego predyspozycje do wykonania jak najlepszego skoku. 

Kluczową rolę  w skokach narciarskich odgrywa psychologia. Zawodnicy   muszą radzić sobie z presją  przed skokiem -  utrzymywać  koncentrację w trudnych warunkach  i skupić się na technice,  nie pozwolić natomiast na wpływ negatywnych myśli. Zarządzanie  stresem, pewność siebie i zdolność do szybkiego dostosowania się do zmiennych warunków atmosferycznych są kluczowe. Psychologia sportu pomaga również w radzeniu sobie z wynikami, zarówno sukcesami, jak i porażkami, oraz  w  utrzymaniu zdrowego podejścia do rywalizacji. Pracując z psychologiem sportowym, skoczkowie  potrafią zrozumieć  mechanizmy  działające  w umyśle człowieka i  ich wpływ na oddanie dobrego skoku. Praca nad koncentracją, zarządzaniem stresem i budowanie pewności siebie sprawiają, że skoczkowie posiadają umiejętność radzenia sobie z wynikami zawodów. 

Skoki narciarskie, które podziwiają widzowie, są poprzedzone wymagającymi treningami, które obejmują różnorodne aspekty. Zawodnicy pracują nad  fizyczną kondycją, wzmacnianiem mięśni nóg, techniką skoków – doskonaleniem pozycji ciała, ruchów, techniki startu i lądowania. Treningi obejmują także skoki na różnych skoczniach, aby doskonalić technikę i pracować nad odległością. Skoczkowie (wraz z trenerami) zajmują się również analizą filmową. Przeglądają nagrania skoków, aby  wychwycić i  poprawiać błędy oraz  zrozumieć własną  technikę. Czasochłonnym zajęciem jest także przygotowanie odpowiedniego sprzętu – dopasowanie nart, butów, kombinezonu (rozmiar kombinezonów jest restrykcyjnie sprawdzany, dlatego zdarzają się dyskwalifikacje zawodników) do indywidualnych potrzeb skoczków. Całość treningu musi być urozmaicona, dostosowana do indywidualnych umiejętności i potrzeb zawodników. Regularne cykle treningowe obejmują okresy intensywnego treningu, regeneracji oraz analizy postępów. 

W skokach narciarskich,  jak w każdym intensywnym sporcie, istotną rolę odgrywa  odpowiednie żywienie – chodzi bowiem o  zapewnienie energii, regeneracji  i ogólnej wydolności. Jednym z ważniejszych aspektów jest zbilansowany posiłek przed zawodami, który  powinien zapewnić  wystarczająco dużo energii, ale jednocześnie powinien być lekkostrawny.  Każdy skoczek może mieć indywidualne potrzeby żywieniowe, dlatego  istotne  jest dostosowanie diety do konkretnych wymagań. Ważna jest również  kontrola masy  ciała ze względu  na  konieczność osiągnięcia optymalnej aerodynamiki podczas skoków. Z drugiej strony,  niedozwolone są skrajne ograniczenia żywieniowe, ponieważ  skoczkowie muszą być zdrowi i wydolni fizycznie. Warto podkreślić, że decyzje dotyczące diety są podejmowane we współpracy z doświadczonym dietetykiem lub specjalistą do spraw  żywienia. 

Na zakończenie chciałabym Wam pokazać,  że  ekipa skoczków narciarskich jest  wielką i wspierającą się rodziną. Kiedy okazało się, że żona Dawida Kubackiego trafiła w ciężkim stanie do szpitala, skoczek przerwał start w Pucharze Świata, mimo iż wciąż miał szansę na zdobycie Kryształowej Kuli.  Podczas wręczenia Kryształowej Kuli swoją solidarność z Kubackim okazała cała nagrodzona trójka,  trzymając baner, który znajduje się na zdjęciu powyżej. Takie gesty udowadniają, że skoki narciarskie to nie tylko sport, rywalizacja czy sposób na zarobek. Za nimi stoją ludzie, którzy się wspierają, tworząc zżytą  rodzinę.

Oliwia  

 

Grafika:  

https://s4.tvp.pl/images2/d/9/c/uid_d9cdff51de45d4e3a62ef1eb642f9b501610044008602_width_1200_play_0_pos_0_gs_0_height_678_kamil-stoch-w-innsbrucku-fot-getty.jpg 

https://pbs.twimg.com/media/FsszMV5WAAMc8Yz?format=jpg&name=small 

https://static.berkutschi.com/berkutschi/images/galleries/000/118/467/xlarge/590A6892.jpg?1680490824 

https://media.cos.pl/image/491/800x600/491786d0299f38a9f789a3baeffe10e7.jpg