Kącik motywacji

       
         Jak się zorganizować?

W porównaniu z umiejętnością codziennego organizowania pracy,

wszystko inne w życiu wydaje się tylko dziecinadą…

(Johann Wolfgang Goethe)

Czas.  Każdemu  z nas obecnie go brakuje. Jesteśmy  nadmiernie obciążeni obowiązkami szkolnymi, domowymi oraz rodzinnymi, więc  trudno nam znaleźć moment, by zająć się samym sobą. Według badania Głównego Urzędu Statycznego, tylko 20% Polaków  może pozwolić sobie na odpoczynek w ciągu całej doby. Wiele osób, by  zorganizować wolne chwile,  zarywa noce albo wyrzuca coś ze swojego codziennego grafiku. Wciąż  narzekamy, że brakuje nam czasu. Dlaczego  tak jest? Seneka mówił: Nie brakuje nam czasu, lecz trwonimy go. Czy musi tak być? Oczywiście, że nie!

Organizacja czasu. Umiejętność organizacji czasu jest niezbędna, by  nie zginąć  w natłoku obowiązków i nie zostać bez reszty przytłoczonym  przez pracę. Młode osoby często wybierają  spontaniczne życie, bez planowania,  oraz odkładają wszystko na ostatnią chwilę. Albo nie widzą zalet dobrej  organizacji, albo  nie potrafią skutecznie zaplanować  sobie dnia. Przedstawię zalety organizacji czasu i mam nadzieję, że zmienią one sposób patrzenia wielu osób na zarządzanie czasem. To jednak wymaga wiele wysiłku, szczególnie wtedy, gdy zorganizowanie nie jest cechą wrodzoną. Jest ono jednak warte pracy, ponieważ ma wiele zalet. Po pierwsze, określanie swoich celów i sposobu dotarcia do nich  sprzyja szybszemu osiągnięciu sukcesu. Dlaczego?  Ponieważ podąża się prostą drogą do celu, nie tracąc go z oczu. Po drugie, jeśli się usprawni własne działania, łatwo w przyszłości przewidzieć potrzebny czas i przyśpieszyć realizację określonych zadań. Po trzecie, organizacja czasu wpłynie na skuteczność oraz wzrost wydajności. To tylko najważniejsze zalety organizacji czasu. Ponadto osoby dobrze zorganizowane są spokojne, pewne siebie i łatwiej sobie radzą z życiem.

A teraz  sposoby organizacji. Jest  ich wiele, ale wybrałam  te, które uważam za najskuteczniejsze. Na początek sporządzenie listy działań na następny dzień, co  jest o wiele bardziej pomocne niż zapamiętywanie, bo jak wiadomo, pamięć czasami szwankuje. Obecnie  w sklepach  jest wiele planerów oraz kalendarzy, w których można dokładnie zaplanować harmonogram dnia.  Sam plan zawiedzie,  ponieważ  na jego efektywność ma wpływ odpowiednio zbilansowana dieta. Nie można więc lekceważyć posiłków. Jeśli praca ma przebiegać zgodnie z  organizacją czasu, nie można przekładać obowiązków na później. Ważne też, żeby wokół siebie (w pokoju, na  biurku) utrzymywać porządek, gdyż to ułatwia pracę i oszczędza nam czas. Należy zrobić sobie zaplanowaną przerwę, gdyż  odpoczynek jest istotny dla zdrowia, a  ciało się o niego i tak upomni. Trzeba więc nauczyć  się, jak odpoczywać wtedy, gdy jest na to czas i z wyprzedzeniem planować  w pracy przerwy. Od czasu do  czasu jest wskazane zupełnie wyłączenie się. Świat się nie zawali, jeśli przez jakiś czas człowiek odda się lenistwu.  Chcę  również polecić aplikację  Forest: stay focused,  pomaga bowiem  w odłożeniu telefonu na czas nauki czy innej czynności. Trzeba tylko ustawić czas pracy,  a  aplikacja wycisza powiadomienia  i rośnie drzewko,  jeśli  się nie zagląda do  telefonu. Jeżeli jednak zagląda się, drzewko zwiędnie. Dla efektywności pracy  jest korzystniej, żeby drzewko pięknie rosło.

Warto wypróbować podane przeze mnie  sposoby organizacji czasu.  Pomogą zwiększyć efektywność pracy oraz wzmocnią samodyscyplinę. Myślę, że każdy ma swoje metody sprawnego  działania, bez zbytniego trwonienia czasu. Chętnie poczytam, jeśli opowiecie o nich w komentarzach.

Martyna

Grafika:

http://www.milvum.pl/wp-content/uploads/2013/10/organizacja-czasu-pracy-500x270.jpg

http://doxa.fm/wp-content/uploads/2018/09/organizacja.jpg

https://is3-ssl.mzstatic.com/image/thumb/Purple118/v4/41/b4/fc/41b4fcb5-4ddb-09b5-8a6d-c0fa191a8f8a/pr_source.png/750x750bb.jpeg

https://lh3.googleusercontent.com/KOmNKzw9fisydImm1RygaeOs8EdQSOgPu20PntOUzbpiV3yEHBCu9rRI3nCVd8FJp3MjgIU8igA=w640-h400-e365 

Literackie fascynacje

 

Kronikarz nieludzkiego czasu

 

Dante nie wiedział,

że nie ma na świecie cierpienia większego,

niż doznawać szczęścia na oczach nieszczęśliwych,

jeść w obecności głodnych.

(Gustaw Herling Grudziński)

Rok Herlinga – Grudzińskiego. 20 maja 2019 roku minęło sto lat od narodzin autora kanonicznego Innego świata. Dla uczczenia tego jubileuszu oraz w uznaniu słowa i czynu wybitnego pisarza rok 2019 został przez Sejm RP ustanowiony rokiem Gustawa Herlinga Grudzińskiego. Książka „Inny świat” była pierwszym w literaturze światowej, artystycznie doskonałym, pełnym miłosierdzia oraz nadziei świadectwem martyrologii więźniów sowieckiego łagru. Napisał ją zaledwie 30-letni autor, który sam doświadczył okrucieństwa komunistycznego miejsca kaźni. Tym większa była gorycz pisarza, gdy część intelektualnych elit Europy nie chciała przyjąć do wiadomości jego relacji  - czytamy w sejmowej uchwale.  Losy i twórczość Gustawa Herlinga Grudzińskiego stanowią świadectwo cierpień i czynów człowieka, któremu przyszło przeżyć czasy totalitarnej przemocy i kryzysu wartości. Zwrócono też uwagę na opowiadania Herlinga –Grudzińskiego jako na głęboko zakorzeniony w europejskiej kulturze zbiór opowieści o metafizycznych sekretach losu człowieka, a jego “Dziennik pisany nocą” stanowi niezwykle oryginalną, eseistyczną, osobistą kronikę historii Polski I Europy w XX wieku widzianą z emigracji oczami polskiego patrioty i Europejczyka. Pisarz urodził się w 1919 roku w Kielcach, zmarł w 2000 roku w Neapolu. Studiował polonistykę. W czasie wojny w 1940 roku został aresztowany przez NKWD podczas próby przedostania się na Litwę. Skazany na pięć lat pobytu w obozach, został osadzony w łagrze na Dalekiej Północy, z którego został zwolniony na mocy układu Sikorski–Majski w 1942 roku. Rosję opuścił wraz z armią Andersa, walczył m.in. pod Monte Cassino. W 1947 współtworzył wydawaną wówczas w Rzymie Kulturę. Po przeniesieniu pisma osiadł w Londynie, a w 1952 roku przeniósł się znów do Włoch, do Neapolu, gdzie mieszkał aż do śmierci. W latach 1952–1955 współpracował z Radiem Wolna Europa, był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W późniejszym okresie współpracował  z Komitetem Obrony Robotników i Polskim Porozumieniem Niepodległościowym. 

Inny świat. W swoich wspomnieniach  Gustaw Herling Grudziński opisuje obozową codzienność - niewygody, głód, ciężką i wyniszczającą pracę, zmęczenie, ściśle ustaloną hierarchię więźniów. Uwydatnia absurdalne powody, przez które ludzie otrzymywali wysokie wyroki i jeszcze bardziej absurdalne sytuacje, które mogły kosztować życie. Inny świat to zapis ludzkiego okrucieństwa i upodlenia człowieka, gdy potrzeba zaspokojenia głodu staje się jedynym czynnikiem kierującym działaniem ludzkim, popychającym do kradzieży czy handlu własnym ciałem. Ogrom cierpienia ludzkiego, jaki wylewa się ze stronic książki, nie pozwalał  mi na dłużej zagłębić się w lekturze. Inny świat nie jest książką, przy której usiądziesz wieczorem i spędzisz w skupieniu kilka godzin. To lektura, która wymaga czasu. Nie tylko na czytanie, ale przede wszystkim na przetrawienie jej treści. To książka, która robi ogromne wrażenie na czytelniku i nie pozostawia go obojętnym. Każe zastanowić się nad sobą i rodzajem ludzkim, pozwala docenić to, co się ma. Inny świat jest jedną z wielu publikacji, z których możemy poznać okrucieństwa wojny i systemu totalitarnego. Ważne jest, by ludzie poznawali takie właśnie relacje, bo nikt inny lepiej nie uzmysłowi ogromu zła, jakie one ze sobą niosą niż naoczny świadek. Zawsze, po przeczytaniu podobnego dzieła, zachodzę w głowę, czemu gatunek ludzki nie potrafi żyć w zgodzie i nigdy nie mogę wyjść z szoku, do czego jest zdolny. Nowe wydanie (z 2003 roku) Wydawnictwa Literackiego  jest wzbogacone o wywiad z autorem przeprowadzony przez Włodzimierza Boleckiego. Stanowi on wyśmienity dodatek i doskonałe wprowadzenie do treści zawartych w książce. Jestem świadomy, że nie wszyscy znają  Inny świat, dlatego nie będę zdradzać szczegółów książki i gorąco zachęcam do jej przeczytania!

Monodram. W ramach Festiwalu Ulica Literacka, organizowanego przez Zamojski Dom Kultury, miałem możliwość obejrzenia monodramu w wykonaniu Rafała Sadowskiego. Spektakl powstał na podstawie trudnych przeżyć Gustawa Herlinga Grudzińskiego opisanych w książce Inny świat. Po wyjściu z sali targało mną wiele emocji. Z jednej strony zachwyt fenomenalną grą Rafała Sadowskiego, z drugiej strony, melancholia i przygnębienie spowodowane tematyką przedstawienia, która otworzyła mi  szerzej oczy na wydarzenia związane z II wojną światową i obozami sowieckimi. Aktor bardzo sugestywnie przedstawił odczucia ludzi, którzy znajdowali się w tych miejscach. Cierpienie, głód, strach, nienawiść; przez wiele dni, tygodni, lat przebywający w obozach nie doznali żadnych pozytywnych emocji. Trwając w nędzy, nieludzkich warunkach marzyli o dniu, w którym ich wyrok dobiegnie końca, jednak często ten dzień wcale  nie nadchodził...

Monodram okazał się żywą lekcją historii, której moim zdaniem powinien doświadczyć każdy człowiek, aby nie zapomnieć o wydarzeniach tamtych lat. Zgadzam się z pisarzem, że nie wolno człowiekowi tworzyć nieludzkich warunków, bo człowiek  jest ludzki w ludzkich warunkach.

Inny świat to książka przejmująca, pełna trafnych spostrzeżeń, błyskotliwa, ale także okazująca okrucieństwo i zło. Myślę, że przeczytanie Innego świata oddaje pamięć poległym podczas pobytu w obozach. Zachęcam  do wejścia w Inny świat przez przeczytanie książki. Podzielcie się przemyśleniami na temat spektaklu i utworu w komentarzach!

Kacper

Grafika:

Fotografia pisarza: Elżbieta Lempp

https://instytutksiazki.pl/aktualnosci,2,sejm-ustanowil-rok-2019-rokiem-gustawa-herlinga-grudzinskiego,1403.html

http://zdk.zamosc.pl/2019/06/12-ulica-poetycka-krakowski-salon-poezji-w-zamosciu/

zdjęcie własne

Co w trawie piszczy?

           

    Ruszamy po wakacjach!

Bez otwartego umysłu nie da się odnieść sukcesu.
(Martha Stewart)

 

Nowy rok szkolny zaczął się od wielu zmian! Zamieniliśmy Akademię na Pałac. Jesteśmy jednocześnie szkołą ponadgimnazjalną i ponadpodstawową. Ale blog szkolny, mamy nadzieję, w siódmym roku swojego funkcjonowania nie zmieni się i nadal będzie miejscem ciekawym i pełnym inspiracji. Zaczynamy publikowanie tekstów i zachęcamy czytelników do dyskusji w komentarzach.

Kilka słów na temat naszego przedsięwzięcia. Na blogu uczniowie publikują teksty w kilku działach tematycznych: Moje hobby, Oglądamy filmy, Przeczytane, przemyślane, skomentowane…, Kącik motywacji, Językowe potyczki, Co w trawie piszczy, Literackie fascynacje, Kącik młodego historyka, Podróże kształcą, Spotkania ze sztuką, Myśli o wychowaniu. Tematyka jest bardzo zróżnicowana, bo tak naprawdę to od uczniów, ich pasji, sposobu widzenia świata i zainteresowań zależy to, o czym piszą. Publikują u nas, często po raz pierwszy, młodzi pisarze czy poeci, laureaci konkursów i olimpijczycy. Mamy nadzieję, że blog nadal pozwoli na ożywczą wymianę myśli, doświadczeń, inspiracji, stworzy możliwość dialogu pomiędzy autorami postów a ich czytelnikami. Liczymy na to, że posty pozwolą się Wam rozwijać, uczyć nowych rzeczy, dadzą chwilę intelektualnej przyjemności.

Liczymy na Was! Otwórzcie głowy, rozejrzyjcie się wokół i siadajcie do klawiatury bądź łapcie  za długopisy. Chociaż wokół nas tyle zmian, my pozostańmy sobą i cieszmy się pisaniem oraz czytaniem, bo jak powiedziała Maria Dąbrowska: Książka i możliwość czytania to jeden z największych cudów ludzkiej cywilizacji.

W tym roku szkolnym posty będą publikowane w soboty.

Blogerzy

Grafika:

https://classroomclipart.com/image/static7/preview2/three-kids-walking-to-school-clip-art-58898.jpg

https://png.pngtree.com/png-clipart/20230916/original/pngtree-computer-game-boy-in-headphones-vector-png-image_12253756.png