Kącik motywacji

          
          Jesteś świetny, ale…

 

Wartość człowieka (…) 
nigdy nie wyraża się

w stosunku  do drugiego człowieka,

tylko w stosunku do samego siebie.

Dlatego też  nie powinniśmy uzależniać

poczucia własnej  wartości

albo poczucia własnej godności

od innych ludzi.

(Carl Gustav Jung)

Czy zastanawialiście się kiedyś nad poczuciem własnej wartości? Czy próbowaliście odpowiedzieć na pytanie: „jak wysoko sam siebie oceniam?” Poczucie własnej wartości jest niezbędne, aby dobrze funkcjonować w społeczeństwie, szkole oraz wśród przyjaciół. Nawet osoby, które w życiu odnoszą sukces za sukcesem, często zmagają się z brakiem wiary w siebie. Czym jest to spowodowane?

Budowanie własnej wartości rozpoczyna się już w dzieciństwie. Bardzo duży wpływ na to, kim się staniemy, mają nasi rodzice. To od nich dowiadujemy się, jacy jesteśmy, jak nas postrzegają, co w nas lubią, a co chcieliby w nas zmienić. To oni w większości decydują o naszym przyszłym życiu. Cieszymy się, kiedy rodzice nas chwalą i staramy się powtarzać te zachowania, które wzbudzają ich aprobatę, a unikać tych, które sprawiają, że są rozczarowani. Małe dziecko robi wszystko, żeby rodzice byli z niego zadowoleni – w ten sposób uczy się, że uznanie jego wartości jest uzależnione od spełnienia oczekiwań innych osób. Takie doświadczenia z dzieciństwa często utrudniają dorosłe życie. Nauczeni, że należy robić to, co sprawia przyjemność innym, nie będziemy spełniać własnych marzeń  i potrzeb, dostosowując się do oczekiwań przyjaciół, partnerów, szefów.  W efekcie nasze poczucie wartości stanie się bardzo niskie. Będziemy żyć  w przekonaniu, że trzeba osiągnąć sukces, żeby być coś wartym w oczach innych osób. W przeświadczeniu, że potrzeby innych ludzi są ważniejsze od naszych, a także, że jeśli ktoś jest z nas niezadowolony, to na pewno z naszej winy. Zaczniemy spełniać potrzeby innych kosztem swoich, a przecież każdy z nas ma prawo do bycia sobą. Człowiek jest naprawdę szczęśliwy wtedy, kiedy spełnia swoje marzenia, realizuje obrane cele, rozwija własne zdolności. Tylko wtedy wie, kim naprawdę jest i czego oczekuje od życia – wtedy ma wysokie poczucie własnej wartości.

Aby sprawdzić, czy robisz w życiu to, czego naprawdę chcesz,  odpowiedz sobie na pytanie: „robię to, bo muszę, czy chcę?” Jeśli okaże się, że większość to  „muszę”, to znak, że musisz dokonać pewnych zmian w swoim życiu, bo każdy ma prawo by być szczęśliwy i spełniony. Kluczem do sukcesu jest wiara w siebie. Jeśli z góry założysz, że coś ci się nie uda, to na pewno tak będzie. Aby osiągnąć coś, co wydaje się niemożliwe, należy zacząć od osiągania tego, co możliwe, a nie poddawać się na starcie. 

Jak  poprawić poczucie własnej wartości?  Praca z monologiem wewnętrznym. Nie należy ciągle myśleć: „ Nic nie umiem, nic mi się nie udaje, jestem do niczego”. Warto pomyśleć o tym, co robię dobrze. Być może nie umiem tańczyć, ale potrafię śpiewać. Nie myśl zatem o tym, co ci nie wychodzi, ale o sytuacjach, w których sobie radzisz. Myślenie pozytywne, ale nie stwarzanie fałszywego obrazu samego siebie.  Badanie przeszłości, czyli poszukiwanie w przeszłości przyczyny obecnego braku wiary w siebie i próba zrealizowania ówczesnych celów. Terapia Gestalt  – poznanie i zaakceptowanie siebie takim, jakim się naprawdę jest! Zapoznaj  się z  jej najważniejszymi zasadami, które podaję niżej.Żyj teraz. Zajmuj się tym, co jest teraz, a nie przeszłością lub przyszłością.Żyj tutaj. Dawaj sobie radę z tym, co obecne, a nie z tym, czego nie ma. Przestań sobie wyobrażać. Doświadczaj tego, co realne. Powstrzymaj niepotrzebne myślenie. Raczej smakuj i spostrzegaj. Raczej wyrażaj, zamiast manipulować, wyjaśniać, oceniać czy osądzać. Poddawaj się nieprzyjemności i bólowi dokładnie tak samo jak przyjemności. Nie ograniczaj swojej świadomości. Nie akceptuj żadnego innego „muszę” i „powinienem” niż Twoje własne. Weź odpowiedzialność za swoje czyny, uczucia i myśli. Poddaj się byciu takim, jaki jesteś.

Spełniaj więc swoje marzenia, rozwijaj talenty i nie daj sobie wmówić, że jesteś świetny, ale…

Patrycja

Grafika: 

https://cdn.shutterstock.com/shutterstock/videos/11068370/thumb/1.jpg

Przeczytane, przemyślane, skomentowane

       

         Poznaj swoje nazwisko

Nazwisko

to nazwa  rodowa, wspólne dla całej rodziny miano,

które dzieci biorą zazwyczaj po ojcu,

a żona po mężu.

(Słownik języka polskiego)

 

Nazwisko pojawiło się później od imienia. Pomysł stałego  i dziedziczonego nazwiska zrodził się w Europie Zachodniej między X i XIV wiekiem. W Polsce  nazwiska  powstały między XVI a XVIII wiekiem – najpierw wśród szlachty i  mieszczan.  Znacznie później wśród chłopów i Żydów – i ustaliła je administracja państw zaborczych. Urzędnicy  często  szykanowali Żydów, nadając im śmiesznie brzmiące  lub uwłaczające nazwiska. Szczególnie w tym względzie  wyróżniał się Ernst Theodor Amadeus Hoffmann, niemiecki pisarz, poeta, kompozytor i malarz, będący pod pruskimi rządami (w latach 1804-1807) urzędnikiem magistratu warszawskiego. Otrzymał  zadanie nadania warszawskim Żydom niemiecko brzmiących nazwisk. Przypisuje się mu wymyślenie takich nazwisk jak Rosenbaum (różane drzewo), Goldberg (złota góra), Eisenbaum (żelazne drzewo).

Pomysł uczynienia z nazwiska  prawnego sposobu identyfikacji pojawił się w Polsce w drugiej połowie XVIII wieku,  ale kodyfikację szczegółowych przepisów ukończono dużo  później. W zaborze pruskim w 1875 roku,  w zaborze rosyjskim w 1926 roku, a w zaborze austriackim w 1928 roku.

Jak powstawały nazwiska?  Z przezwisk – Kapusta, Trąba, Garbaty, Gamończyk. Od zawodów – Bednarz, Kowalski, Szewczyk, Cieślak. Są nazwiska odimienne – od imienia ojca lub patrona – Adamus,  Andrzejewski, Klemensiewicz. Mogą też pochodzić od imienia matki – Jadwisiak,  Agaciak, Urszulik (Orszulik), Dorociński. Są nazwiska odmiejscowe –Wrocławski, Borkowski, Podgórski, Mazur. Nazwiska czasem wywodzą się od roślin – Kwiatkowski,  Śliwiński, Pasternak, Rdest. Niekiedy pochodzą od zwierząt – Dudek, Wróbel, Kozioł, Rybicki. Mogą pochodzić od przedmiotów , potraw, narzędzi – Skiba, Lalik, Cepak, Barszczewski. Od określeń czasowych  - Poniedzielski, Majewski, Wieczorek. Mogą wskazywać na  sytuację rodzinną – Swat, Wdowiak, Synowiec, Wnuk.  W zasobie językowym mamy  nazwiska polskiego pochodzenia, ale też i takie, które wywodzą się z imion, przezwisk i nazwisk obcych przybyszów. Pochodzenie ruskie mają: Hołówko, Horodyński, Mickiewicz, Sapieha, Karpluk. Litewskie - Gedrojć, Narbut, Norwid, Piłsudski, Radziwiłł. Tatarskie – Achmatowicz, Osmanowicz, Osmański, Szabuniewicz. Ormiańskie: Aksentowicz, Isakowicz, Kirkor. Nazwiska  mogą się wywodzić  z języków: francuskiego, angielskiego, niemieckiego, włoskiego, węgierskiego, tureckiego, szkockiego, hebrajskiego oraz innych – i są mniej  lub bardziej spolszczone.

                                                                             

Chcę przywołać nazwiska – słowa,  których znaczenia trzeba szukać w dawnej polszczyźnie, gdyż dzisiaj  nie są już używane, a czasem występują w zmienionym znaczeniu. O czym to świadczy? A no o tym, że wiele nazwisk ma  bardzo dawny rodowód.

Babiarz  Przemysław - dziennikarz i komentator sportowy. Babiarz - mazgaj, zniewieściały mężczyzna. Bosak Marcin – polski aktor filmowy. Bosak – drewniany drąg  zakończony stalowym hakiem i ostrzem (może być cały z metalu) używany jako sprzęt pożarniczy; dawniej: osoba chodząca boso; obuwie noszone na nagie stopy; niekuty koń  lub wóz. Budnik Jowita – polska aktorka (rola Papuszy). Budnik – kramarz.  Caban  Natasza – polska żeglarka.  Caban –tak  w Polsce nazywano owce i barany wołoskie; czabanami zaś, woły podolskie, często mieszając te nazwy; z tureckiego i perskiego czoban – pasterz. Czuryło Andrzej – burgrabia krakowski, kasztelan i stolnik przemyski. Czuryło – strojniś, elegant.  Długosz Leszek – aktor, literat, kompozytor, śpiewający  poeta. Długosz – wysoki człowiek; ale też: paproć rosnąca w podmokłych lasach i na torfowiskach. Fałat Julian – polski malarz, przedstawiciel  realizmu i impresjonizmu.  Fałat (z węgierskiego –falat) – kawał, kęs, szmat, wiecheć; fałat pola, skóry, słoniny.  Golec Łukasz i Paweł – muzycy. Golec – goły, człowiek nagi, biedny; łysy. Gołota Andrzej – bokser. Gołota  - uboga, bezrolna szlachta, niemająca żadnej własności, służąca u bogatszej szlachty,  „czepiająca się pańskich klamek”;  czasem w mieście zajmująca się rzemiosłem lub handlem. Kociuba Grzegorz – polski poeta, krytyk literacki  i pedagog. Kociuba – z języka tureckiego:  pogrzebacz. Kordek Dariusz – polski aktor. Kordek – zdrobnienie od kord, co oznacza miecz. Kornet Katarzyna – dziennikarka polskiego radia.  Kornet – oficer noszący sztandar oddziału lekkiej jazdy we Francji w XVI wieku;  najniższy stopień oficerski  w kawalerii Rosji carskiej; też: dawne kobiece nakrycie głowy. Kuna Izabela – polska aktorka filmowa  i teatralna. Kuna – dyby, okowy, kajdany; też: zwierzę drapieżne. Lichota Leszek – polski aktor filmowy  i teatralny. Lichota – rzecz bezwartościowa; złość, występek; grzech, bieda, utrapienie, udręka. Mielcarz Magdalena – polska aktorka i modelka. Mielcarz – piwowar, osoba pracująca w piwowarstwie (browarnictwie, przemyśle spożywczym zajmującym się warzeniem piwa  i jego dystrybucją na rynek) browarnik. Masztalerz  Marcin – aktor, reżyser, pedagog. Masztalerz – koniuch, pasterz koni. Telega Ewa- polska  aktorka teatralna i filmowa. Telega – prosty wóz gospodarski na czterech kołach. Rataj Maciej – polski polityk, marszałek sejmu, działacz ludowy. Rataj - ekonom, rządca, rolnik, chłop. Rej Mikołaj – polski pisarz okresu renesansu. Rej – przywódca, przewodnik.  Rydel Lucjan – poeta i dramatopisarz  młodopolski. Rydel –wąska łopata o zaokrąglonym lub zakończonym spiczasto ostrzu, szpadel.  Wardęga Sylwester – polski niezależny twórca filmowy, youtuber  i performer.  Wardęga – bydlę, dobytek (okres  staropolski); włóczęga, tułaczka; o człowieku: włóczęga, łazęga, włóczykij; ogrodnik. Żemła Anna - polska judoczka, olimpijka z Aten. Żemła/zemła –chleb pszenny, placek.

Oto i kilka innych  nazwisk wywodzących  się z dawnych, zapomnianych wyrazów.  Achtel – miara ciał płynnych i sypkich; ósma część beczki; mała beczka. Bartnik – pszczelarz  leśny zajmujący się hodowlą pszczół w barciach; barć – dziupla z gniazdem dla pszczół, otwór wydrążony w żywym drzewie. Bednarz – rzemieślnik wyrabiający naczynia klepkowe, obręczowe, np. beczki. Bełz – coś błyszczącego, białego. Bojar – członek wyższej klasy rządzącej na Rusi i Wołoszczyźnie; później w Rumunii,  na Litwie i Białorusi: szlachcic posiadający ziemię. Bryl – słomiany kapelusz. Czausz - goniec, poseł turecki.  Czechlik – płócienna koszula, zwłaszcza kobieca. Dobosz – bębniarz; członek orkiestry wojskowej grający na bębnie. Dragan – dragon;  konny żołnierz. Dubas – niewielki statek jednomasztowy lub dwumasztowy, używany w XVI wieku do przewożenia towarów; też: duży, tępy nóż. Fryc – człowiek początkujący w jakimś zawodzie; pierwszy raz biorący w czymś udział; nowicjusz. Gałuszka – paproć wodna. Gierada – wyprawa panieńska (wiano). Hołysz – biedak, nędzarz.  Janczar – wyborowy żołnierz. Jarczak – lekkie siodło, kulbaka (z języka tureckiego).  Kachel – glina do pieców.  Kmieć – chłop, początkowo wolny, potem w okresie pańszczyzny przypisany do roli. Kozak – najemny wojownik (z języka tureckiego). Ligęza – człowiek lubiący się przymilać, nadskakiwać; ale też  leżeć, pokładać się.  Makohon – wałek do tarcia maku. Małodobry  - dawna nazwa zawodu  kata. Mołojec – młody Kozak, żołnierz kozacki, zuch, junak. Piszczek – w średniowieczu: muzykant grający na instrumentach dętych (flecista, trębacz). Surmacz – ten, który gra na surmie, trębacz. Szyposz – piszczałka; w dawnej piechocie węgierskiej członek orkiestry grający na piszczałce. Wereszczaka – tłusta potrawa ze słoniny, kiełbasy, podrobów usmażonych z cebulą. Wereta – płachta.

 

Mam nadzieję,  moja wypowiedź  stanie się dla  czytelników pretekstem do zainteresowania się własnym nazwiskiem. Warto wiedzieć, jak ono powstało,  a może przy okazji poznać historię własnej  rodziny.

Wika

 

Grafika:

https://www.szychtawdanych.pl/old_wp/2018/09/popularne_wojewodztwa_nazwiska_2018.png

https://www.szychtawdanych.pl/old_wp/2018/09/rzadkie_nazwiska_wyrozniajace_wojewodztwo_2018.png

https://www.szychtawdanych.pl/old_wp/2018/09/nazwiska_unikalne_dla_wojewodztw_2018.png