Zmęczeni, ale uśmiechnięci
Największą siłą człowieka jest zdolność do odczuwania,
zrozumienia i przyjęcia swoich emocji.
(Maxime Lagacé)
W codziennym życiu łatwo zauważyć ludzi z uśmiechami na twarzach. Przechodzą korytarzami, rozmawiają, publikują zdjęcia w mediach społecznościowych. Wydaje się, że wszystko jest w porządku, a jednak za tym pozornym spokojem często ukrywa się zupełnie inny świat – pełen napięcia, zmęczenia i poczucia przytłoczenia. Wiele osób żyje w ciągłym rozdźwięku między tym, co pokazuje na zewnątrz, a tym, co przeżywa w środku. Na ich twarzy pojawia się uśmiech, ale w sercu zostaje ciężar. Gra we „wszystko gra” staje się codziennością. Nauczeni jesteśmy przecież, że nie wypada narzekać. Trzeba dawać radę, być silnym, nie rozczulać się nad sobą. Świat często wymaga, byśmy byli niewzruszeni, zorganizowani, pewni siebie.
A przecież nie każdy dzień daje na to siłę. Czasem wewnętrznie coś w nas pęka, mimo że na zewnątrz wszystko wygląda normalnie. Człowiek może funkcjonować, rozmawiać, nawet śmiać się, a jednocześnie odczuwać pustkę lub bezsilność, której nie sposób pokazać światu. Tego rodzaju udawanie szczęścia pochłania mnóstwo energii. Maskowanie emocji, tłumienie ich i odgrywanie roli osoby, która świetnie sobie radzi, staje się dla wielu z nas dodatkowym ciężarem. Stwierdzenie „wszystko dobrze”, wypowiedziane wbrew prawdzie, oddala od samego siebie. W codziennym życiu spotykamy osoby, które wyglądają na spokojne i radosne, a wewnątrz mierzą się z ogromnym napięciem. Czasem nawet nasi najbliżsi nie potrafią tego zauważyć, bo wszystko wygląda zbyt „normalnie”.
Chcę podkreślić, iż każdy człowiek ma prawo do słabości. Do tego, żeby nie mieć siły, żeby się zatrzymać, żeby przyznać, że jest trudno. W tym nie ma wstydu, to część bycia człowiekiem. Mówienie o smutku nie powinno być odbierane jako użalanie się nad sobą, a wręcz przeciwnie – to oznaka odwagi.
Współczesność daje złudzenie, że wszyscy są szczęśliwi. Skrolując Instagram, można uwierzyć, że świat to miejsce idealne, gdzie ludzie są wiecznie piękni i zadowoleni. Podziwiane i lajkowane przez wiele osób zdjęcia, to tylko wycinek rzeczywistości. Nie pokazują one dni, w których nie chce się wstać z łóżka. Nie oddają chwil, w których człowiek czuje, że wszystko wymyka się spod kontroli. Należy pamiętać, że każdy z nas ma lepsze i gorsze dni. Nie każdy pokazuje swoje słabości i trudności, ale to nie znaczy, że ich nie ma. Prawdziwa troska o siebie i innych zaczyna się od szczerości. Od uznania tego, co się naprawdę czuje, od odłożenia na bok masek i pozwolenia sobie na słabość. Nie chodzi o to, by wszystkim opowiadać o swoich problemach, ale o to, by nie zamykać ich głęboko w sobie. Warto też nauczyć się patrzeć uważniej na innych. Czasem ktoś bliski wysyła cichy sygnał – spojrzeniem, milczeniem, gestem. Wystarczy obecność, zrozumienie, czasem jedno słowo czy zdanie bez oceny. Zmęczenie emocjonalne to nie jest coś, co mija samo. Gromadzi się, jeśli nie ma ujścia. A im dłużej trwa, tym trudniej się z niego podnieść. Dlatego warto dbać o siebie nie tylko wtedy, gdy jest źle, ale też wtedy, gdy wydaje się, że wszystko działa, jak trzeba. Nie trzeba zawsze być w formie, codziennie uśmiechać się szeroko. Życie składa się z różnych momentów – i te trudniejsze też mają w nim swoje miejsce i sens.
Zmęczeni, ale uśmiechnięci – to obraz wielu osób, które każdego dnia wstają, ubierają się, wychodzą z domu, choć czują się wypalone. To codzienność, która pokazuje, jak bardzo potrzeba nam prawdziwych rozmów, obecności i akceptacji. Na końcu wszystko sprowadza się do prostego faktu – nie trzeba udawać.
Prawdziwa siła nie polega na tym, by zawsze się uśmiechać. Prawdziwa siła to umieć przyznać, że czasem jest ciężko – i mimo to iść dalej.
Julia
Grafika:
https://previews.123rf.com/images/luisvv/luisvv2208/luisvv220800016/189914990-smile-sad-face-happy-and-sad-emoji-you-decide-happy-or-sad-your-mood-your-choice-vector-cartoon.jpg
https://us.123rf.com/450wm/luisvv/luisvv2301/luisvv230100024/196558639-smile-sad-face-happy-and-sad-emoji-you-decide-happy-or-sad-your-mood-your-choice-vector-cartoon.jpg?ver=6
To prawda, w dobie mediów społecznościowych często może nam się wydawać, że inni wiodą szczęśliwe, wręcz idealne życie, dlatego gdy sami przeżywamy gorszy okres, możemy mieć poczucie, że „coś jest z nami nie tak”. Z tego powodu wiele osób, szczególnie mężczyzn, boi się mówić o swoich problemach. Uważają oni, że zamknięcie się w sobie i skupienie na innych rzeczach, np. siłowni, to jedyne dobre rozwiązanie. Takie osoby nie zawsze dają sygnały, że potrzebują wsparcia - często udają, że wszystko jest w porządku. Kiedy dochodzą do błędnego wniosku, że nigdy nie poradzą sobie ze swoimi problemami, niestety niektórzy decydują się odebrać sobie życie. W Polsce średnio 15 osób dziennie popełnia samobójstwo, a większość z nich stanowią mężczyźni.
OdpowiedzUsuńBardzo poruszający i potrzebny tekst . Pokazuje , że wiele osób na co dzień ukrywa swoje prawdziwe emocje za uśmiechem i pozorami , udają że wszystko jest dobrze. Trzeba pamiętać jak ważna jest szczera rozmowa między ludźmi , wsparcie i zrozumienie drugiego człowieka.
OdpowiedzUsuńTekst dobrze pokazuje, że nie zawsze wszystko jest tak idealne jak wygląda z zewnątrz, a zwłaszcza w social mediach. Fajnie, że poruszasz temat emocji i tego, że każdy ma prawo czasem czuć się gorzej.
OdpowiedzUsuńTemat, który poruszyła autorka powinien być częściej poruszany , szczególnie wśród młodzieży. Wpis pokazuje, że nie powinniśmy oceniać kogoś ponieważ nigdy nie wiemy czy jego zachowanie nie jest maską, która ukrywa jego problemy i trudności życia codziennego. Często nawet nie jesteśmy w stanie zauważyć, że osoba, która pozornie wygląda na najszczęśliwszą na świecie może być przemęczona i przytłoczona codziennością.
OdpowiedzUsuńTen tekst jest bardzo wartościowy, z którego można dużo wynieść i zrozumieć, że każdy z nas nakłada maskę, skrywając przy tym różne emocje.
OdpowiedzUsuńTen tekst trafia dokładnie w to, o czym tak rzadko się mówi. O uśmiechach, które są tylko maską i o zmęczeniu, którego nie widać na pierwszy rzut oka. Dziękuję za te słowa. Dają poczucie, że nie jest się samemu z tym, co niewidoczne dla innych.
OdpowiedzUsuńCzytając to, miałam wrażenie, jakby ktoś opisał to, co od dawna męczy mnie psychicznie . Dziękuję za odwagę w poruszeniu tak ważnego tematu, czuję się zrozumiana.
OdpowiedzUsuńTekst mówi, że ludzie często udają, że są szczęśliwi, nawet gdy tak nie jest. Ważne jest, żebyśmy byli ze sobą szczerzy i wspierali się nawzajem, bo każdy ma prawo do trudnych chwil.
OdpowiedzUsuńNiestety jest to bardzo aktualny problem, ludzie ukrywają swoje emocje, bo boją zostać się ocenieni. Moim zdaniem emocje to najważniejsza rzecz w życiu człowieka, więc czy ukrywanie ich ma sens? Każdy chce się upodobniać do innych, ale najważniejszą wartością jest właśnie to, że jesteśmy inni.
OdpowiedzUsuńUkrywanie emocji często wydaje się sposobem na ochronę siebie - żeby nie pokazać słabości albo nie zostać ocenionym czy źle zrozumianym. Z czasem jednak takie tłumienie uczuć może sprawiać, że stają się one jeszcze silniejsze i trudniejsze do opanowania. Dlatego ważne jest, żeby umieć je zauważać i stopniowo wyrażać w zdrowy sposób.
OdpowiedzUsuń